Md. Sohel

Oğlunun doğum gününde, eşiyle birlikte dışarı çıkamadı Sohel."
Suruç Mia ve Hosne Ara Begum, evliliklerini Mymensingh ilçesinin Trishal bölgesindeki Durgapur köyünde kurdular. İşte orada, korkusuz ve özgürlük tutkunu çocukları Mohammad Sohel doğdu. Kimlik belgesine göre bu büyük insan 15 Aralık 1979 tarihinde doğdu. Kardeşler arasında en büyüğüydü. Küçük kardeşi Juel’in başarılı olması için her türlü fedakarlığı yaptı. İki kız kardeşi Amena ve Kulsum’un evliliklerini organize etti. Sorumluluk bilinciyle hareket eden, en yüksek bağlılık ve dürüstlük özelliklerine sahip biriydi. Ahlaki değerler açısından herkesten üstün biriydi! Ancak çocukluğundan beri aile ekonomik zorlukları içinde büyüyen Şehid Sohel, bu yüzden eğitimini iyi olmasına rağmen ortaokulda bırakmak zorunda kaldı.
Sorumluluğu omuzlarına aldıktan sonra, engelli cep telefonlarını tamir etme ustalığını öğrenir. Böylece gayretli bir gencin yeni hayatı başlar. Dürüstlüğü ve işindeki becerisiyle hızla tanınır. Şehidin babası Suruç Mia gündelik işçi olarak çalışıyordu. Yeni hayat umuduyla ailesiyle birlikte Mymensingh'ten başkent Kadamtali bölgesine taşındılar. Böylece Şohel'in durmaksızın koşuşturduğu hayatı başlamış oldu. Şonir Akhra RS Shopping Mall'un 4. katında 41 numaralı dükkanı kiraladı. Elektronik cihazlar ve cep telefonu servis hizmeti vermeye başladı.
Şehidin hayatı oldukça sıradandı. Herhangi biriyle çok kolay arkadaşlık kurardı. Çok samimi ve sıcak kanlı olduğu için müşterileriyle hızlıca iyi ilişkiler kurardı Sohel. İşindeki ünü nedeniyle dükkânında sürekli kalabalık olurdu. Küçük kardeşinin geleceğini düşünerek onu kendi elleriyle bir mobil teknisyeni olarak yetiştirmişti. Ailesinin tüm sorumluluklarını üstlenirken, kendi evlilik hayatını ise ertelemek zorunda kaldı. 2018 yılında Ayesha Akter Kuheli ile evlendi. Bir süre sonra, evlerini aydınlatan tek oğulları Hazrat Billal Anas doğdu. Çocuğun gelişiyle birlikte her türlü mutluluk taştı. Aile genelinde bir kutlama havası vardı. belki bu, büyük bir sevinç fırtınasıydı!
hortlak gördünüz mü? Görmediniz mi?"
Belki de gördünüz, ama fark etmediniz
Ülkede Ani Bir Hareket
Devlet memurluğunda kota reformu talebiyle 1 Temmuz'da ayrımcılık karşıtı öğrenci hareketi başladı. Bir ay içinde, bu hareket 15 yılı aşkın süredir iktidarda olan Şeyh Hasina hükümetinin düşmesine neden oldu. Dönemin başbakanı "katil Hasina"nın liderliğinde güvenlik güçleri tarafından geniş çaplı şiddet uygulandı. Sayısız öğrenci ve sivil hayatını kaybetti ve yoğun halk hareketinin baskısıyla otoriter Hasina, 5 Ağustos 2024 Pazartesi günü istifa ederek ülkeden kaçtı.
Öncelikle öğrencilerin protestosu devlet memurluğundaki kota sistemiyle ilgili olarak başladı. Ancak hükümet bu protestoyu şiddetle bastırmaya çalışınca, toplumun her kesiminden insanlar harekete katıldı.
Öğrenciler şöyle açıkladı: "Kota ayrımcılığı, liyakate dayalı atamalar için zararlıdır. Kota sistemi tamamen ortadan kaldırılmalıdır."
Taleplerini gerçekleştirmek amacıyla, Ayrımcılık Karşıtı Öğrenci Hareketi adlı örgüt sokaklarda nöbet eylemi başlattı.
14 Temmuz 2024 tarihinde düzenlenen bir basın toplantısında, diktatör Başbakan Hasina şöyle bir açıklama yaptı:
"Kurtuluş savaşçılarının torunlarına bu kadar kin neden? Onlar almayacaksa, işbirlikçilerin torunları mı alacak?"
Başbakanın bu sert açıklamasından sonra, birçok üniversitenin öğrencileri büyük öfkeye kapıldı. Öğrenciler bu sözleri doğrudan kendilerine yönelik bir saldırı olarak gördü. Gecenin geç saatlerinde öğrenciler sokaklara döküldü, yürüyüş yaptı ve şu sloganları attı:
“Sen kimsin? Ben kimim? İşbirlikçi! İşbirlikçi!”
“Kim dedi? Kim dedi? Diktatör! Diktatör!”
“Hakkımızı istemeye geldik, işbirlikçi ilan edildik!”
Hareket büyüdü. Bangla Blokaj, tam kapanma, genel direniş ve sivil itaatsizlik gibi eylemler düzenlendi. Sonunda tek taleple ses yükseldi:
Hasina hükümeti istifa etsin!
Katliamcı Hasina’nın emriyle ülkede yaygın şiddet başladı. Dhaka’daki bir metro istasyonu yakıldı, toplu taşıma binası yerle bir edildi. Katil polisle halk arasında şiddetli çatışmalar yaşandı.
Pişaç gördünüz mü? Görmediniz mi? Belki de gördünüz ama fark etmediniz. Canlı bir insanı, insan suretindeki yaratıklar dövüp, vurup, öldürüp; sonra şeytani bir sevinçle eğleniyorlar… Böyle bir sahne gördünüz mü? Görmediniz mi?
Sırf düşüncesi farklı diye, bir kişiyi bulur bulmaz dövüp öldürmek; sanki Bangladeş Awami Birliği ve yandaş örgütleri için doğal bir hak gibiydi.
20 Temmuz Cumartesi günü, tıpkı diğer günlerde olduğu gibi, hareketin üzerine çullanıldı.
Öğrencilere karşı neredeyse canavarlaşmış güvenlik güçleri saldırıya geçti. Kovalama, göz yaşartıcı gaz, ses bombası, saçma mermi, helikopterden ateş açılması, kaybetmeler, cinayet, işkence, davalar…
Her yol denendi, ama halk geri adım atmadı.
O gün başkent Dhaka ayaktaydı.
"Ne kadar vahşiler onlar, insan insana bunu nasıl yapabilir, nasıl öldürebilir?
2024'ün şehidi Muhammed Sohel, öğrenci hareketine katılmak için dükkanını hızla kapattı. Sokakta kan gölüne dönmüş manzarayı gören kardeşi Jewel korkuya kapıldı, adeta donup kaldı. Küçük kardeşini eve gönderdikten sonra, Sohel kayınpederinin evine gitti. Eşine, “İçimden geliyor, harekete katılmak istiyorum” dedi. Eşi Ayesha Akter onu durdurmak istedi. Hafifçe azarlayarak, “Sana bir şey olursa ben ve Anas neyle yaşarız?” diye sordu.
Ama Sohel’in kalbi bir türlü durulmuyordu. O, eşini ve çocuğunu alarak evin çatısına çıktı; oradan protestoları izledi. Etraflarında ceset yığınları… O korkunç manzarayı gören Sohel, derin bir acıyla eşine dönüp şöyle dedi: “Ne kadar vahşiler onlar… İnsan insana bunu nasıl yapar, nasıl öldürebilir?”
Eşiniz artık hayatta değil, bu dünyadan ayrılıp sonsuzluğa doğru yola çıktı.
Şehadet Anı
20 Temmuz 2024, saat 17:30 civarı. Evlerinin önünde çatışma sesleri duyulunca Sohel ve ev sahibi aşağı indiler. Bakkal dükkanının yakınlarına giderek durumu anlamaya çalıştılar. Aniden, Borno Mala Okulu’nun üstünden açılan öldürücü bir polis kurşunu Sohel’in göğsüne isabet etti. Anında bayıldı. Ev sahibi, Sohel’in eşini çağırarak durumu şöyle bildirdi:
— “Eşine kurşun isabet etti.”
Şehit eş, koşarak geldi ve bölge sakinlerinin yardımıyla Sohel’i olay yerinden kurtardı.
Hızla Sohel, Anabil Hastanesi’ne götürüldü. Oradaki doktorlar, onu Dhaka Tıp Fakültesi Hastanesi’ne (Dhaka Medical College Hospital - Dhaka Medical) sevk etmeleri gerektiğini söylediler. Saat o sırada 19:30’u gösteriyordu. Şehidin eşi, Dhaka Medical’a doğru yola çıktı. Ancak hastaneye giderken, aşırı kan kaybı nedeniyle ülkesine olan sevgisiyle tanınan kahraman asker Muhammed Sohel sessizce hayata veda etti.
Eşine göğsüne sıkıca sarılan Ayesha Akter Kuheli, buna rağmen hastaneye doğru koşmaya devam etti. Hastanede görevli doktor, Sohel’in nabzını kontrol ettikten sonra şöyle dedi:
— “Eşiniz artık hayatta değil, bu dünyadan ayrıldı, sonsuzluğa yol aldı.”
Bu sözleri duyar duymaz, Ayesha Akter ne yapacağını bilemez halde kaldı. Sanki az bir kederle incinmiş, ama derin bir acıyla katılaşmıştı.
Bay Suruj Mia, baygın durumdaki gelini ve şehit oğlunu eve getirdi. Hosne Ara Begum, oğlunun acısıyla gözyaşlarına boğuldu. Defalarca baygınlık geçirecek gibi oldu. Babası Anas, oğlunun boğazını sıkarak onu teskin etmeye çalıştı. Küçük elleriyle kanı silmeye çalışıyordu Anas. Babasının sonsuza dek bu dünyadan ayrıldığını anlayamıyordu.
Şehidin cesedi köy evine götürüldü. Orada yıkanarak hazırlandı. Camii avlusunda yüzlerce insanın katılımıyla cenaze namazı kılındı. Suruj Mia, şehit oğlunu kendi elleriyle Mymensingh'in Trishal’daki aile mezarlığına defnetti. Toprağı ekerken şunları söyledi:
“Bismillahi wa ‘ala millati Rasulillahi.”
Yani, “Allah’ın adıyla ve Allah’ın yolunda, Rasûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yoluna uygun olarak evladımı defnediyorum.”
Ne kadar yürek burkan bir duygu! Sanki hayat hüzünle sarılmış. Katilin attığı bir kurşun, tüm hayalleri yok etti. Bir anda dul, yetim ve evlatsız kaldı şehit Sohel’in sevdikleri.
Acı dolu duygular
“Abimin ölüm haberini alınca, birçok müşteri evime gelip ağladı.”
Şehidin babası anlatıyor: Sohel vurulmadan yaklaşık bir buçuk saat önce eve bir torba pirinç, mango ve jak meyvesi getirmişti. Gitmeden önce, “Baba, dışarıda karışıklık var, dışarı çıkma” diye beni uyardı. Oğlum beni uyararak yola çıktı. Ben de evlat katillerinin adalet önünde hesap vermesini istiyorum.
Şehidin kayınpederi Muhammed Kasem ise şöyle diyor: “Kayınbiraderimle aramız çok samimi ve dostçaydı. Birbirimizi çok iyi anlardık. Sohel ailem için çok şey yaptı. Kısacası o benim kayınbiraderim değil, oğlumdu.”
Şehidin kardeşi Jewel ise, “Abimin ölüm haberini alınca, birçok müşteri eve gelip ağladı,” diyor.
Hüzünlü Olay
Şehit oğlu Hazret Billal Anas’ın doğum günü 29 Temmuz’du. Şehit Sohel, eşine, “Oğlumuzun doğum gününde birlikte dışarı çıkacağız,” demişti. Tek oğlunun yaramazlıklarına sevgiyle karşılık verip ona “Kaplan” lakabını takmıştı baba olarak. Sohel’in, tek oğlunun bu özel gününü kutlamak için çok planı vardı.
Yoksulluk Geri Döndü
Sohel’in babası Bay Suruj Hawladar (62), göz rahatsızlığıyla mücadele ediyor. Annesi Hosne Ara Begum (55) ise her iki gözünde pterjium (gözde et büyümesi) hastalığı var. Yardım almadan hareket etmekte zorlanıyorlar. Şehidin ailesinin maddi durumu iyi olmadığı için eşi Ayesha Akter Kuheli (27) şu anda baba evinde kalıyor. Sohel’in 1 milyon 300 bin Taka borcu vardı. Borcu ödemek için eşi dükkanı sattı, ancak borcun tamamını kapatamadı. Ailenin maddi durumundaki kötüleşmeyi gören alacaklılar borcu affettiler.
“Bilinç yolunda tereddütsüz yürüyen bir yolcu gibi, 24 Şehitler hep Bangladeşlilere ilerlemek için ilham verir.”
“Tekrar gökyüzüne bakıyorum, yıldız kümelerinin sessiz sessiz toplanışına,
Sanki bizim parçalanmış, yenilmiş hayatımız bükülüp tekrar ayağa kalkacak,
Sonunda, çok uzaklarda ufuktaki izler silinip gidecek,
Ve kazanan biz olacağız.”
Şehidin Kişisel Bilgileri Bir Bakışta
Adı: Şehit Md. Sohel
Meslek: Cep telefonu teknisyeni ve ticaret
Doğum Tarihi ve Yaşı: 15 Aralık 1979, 45 yaşında
Şehit Olma Tarihi: 20 Temmuz 2024, Cumartesi, yaklaşık saat 19:30
Şehadet Yeri: Dania Posta Ofisi yakınları, Jatrabari
Defnedildiği Yer: Aile mezarlığı
Sürekli Adres: Durgapur, Trishal, Mymensingh
Baba: Md. Suruj Mia (62 yaşında)
Anne: Mosha: Hosne Ara Begum
Ev ve Mal Varlığı Durumu: Az miktarda yerleşim arazisi mevcut
Kardeşler ve Çocuklar:
1. Md. Hazrat Billal Anas, ilişki: oğlu, yaş: 4
2. Kulsum, ilişki: abla, yaş: 25 (evli)
3. Jewel, ilişki: küçük kardeş, yaş: 22, meslek: pikap sürücüsü
4. Amena, ilişki: abla, yaş: 20 (evli)
Eşi: Ayesha Akter Kuheli, meslek: ev hanımı, yaş: 27, eğitim durumu: lise mezunu (HSC)
Öneriler
1. Şehidin tek oğlu ve yaşlı anne-babasının geçim masraflarına destek olunabilir.
2. Şehidin babasına bir bakkal dükkânı açılabilir.
3. Şehit eşine iş ya da ticaret imkânı sağlanması faydalı olur.