Rubel Hossain

Barışal’ın geniş bölgesindeki Jhalokathi ilçesinin uzak köyü Char Hailakati. Bu köyde 8 Ocak 2002’de bir kahraman doğdu. Adı Rubel Hossain’di. Beş kardeş arasında en küçüğü Rubel’di.
Ailevi maddi sıkıntılar nedeniyle çok küçük yaşta hem eğitimine devam ediyor hem de konfeksiyonda çalışıyordu. İş bulmak onun esas amacı değildi. Fiyatların hızla yükselmesi ve baskıcı hükümetin ahlaksız uygulamalarını asla kabul edemiyordu. Bu yüzden hayatını vermek zorunda kaldı. Ailenin çok sevdiği küçük çocuğunu kaybedince aile adeta sessiz kaldı. Rubel maddi sıkıntılar yüzünden sadece sekizinci sınıfa kadar okuyabildi. Sonrasında yoksul ailesinin acılarını hafifletmek için konfeksiyonda çalışmaya başladı. Ailenin acıları biraz azalmıştı ama baskıcı hükümetin uşağı hainler bunu uzun süre sürdüremedi. Zalimler kurşunlarla anne babanın hayallerini bir anda bitirdi.
Ailenin ekonomik durumu
Rubel’in yaşlı anne babası ve dört kardeşiyle birlikte küçük bir ailesi vardı. Rubel’in geliri yaşlı anne babasının ilaç masraflarını karşılıyordu. Yaşlı anne babanın ilaçları için her ay çok para harcanıyordu. Diğer iki kardeş konfeksiyonda çalışmasına rağmen anne babanın ilaç masraflarını karşılamak zorlaşıyordu. Ailenin tarım yapabilecek toprağı yoktu. Yaklaşık %0,06 hektar kadar arazi üzerinde teneke çatı ve tahta-teneke çitli küçük bir evde zor şartlarda yaşamlarını sürdürüyordu.
Olayın Arka Planı
Hareket Katılımının Başlangıcı
Dakka Üniversitesi öğrencileri tarafından başlatılan eşitsizlik karşıtı öğrenci hareketinin haberlerini Rubel her gün cep telefonundan takip ediyordu. O da hareketlere katılmak istiyordu. Bazen konfeksiyon işinden eve dönerken öğrencilerle birlikte hareketlere katılıyordu. Annesi gitmesini yasaklamıştı, bu yüzden annesine haber vermeden katılıyordu. Hem vicdanının çağrısı hem de baskıcı hükümete karşı duyduğu aşırı öfke nedeniyle katılıyordu.
Son olarak 5 Ağustos’ta öğlen saatlerinde zafer mitingine katıldı. Zafer mitinginde coşkulu binlerce öğrenci ve halkla birlikte Jatrabari karakolu önünden yürüyüşe katıldı. Hiç kimse, baskıcı hükümetin uşağı polislerin zafer mitingine ani saldırı yapabileceğini ya da ateş açabileceğini tahmin edemedi. Polisler, silahsız öğrenciler ve halkın coşkusunu bozarak ani saldırı düzenledi. Bir anda miting kaosa döndü. Jatrabari bölgesi korkunç bir savaş alanına dönüştü. Bu yüzden bağımsızlıktan sonra bile ülke hâlâ kölelik zincirlerinden kurtulamamış bir savaş yaşıyordu. Polis kurşunu aniden Rubel’in göğsüne isabet etti. Rubel anında yere yığıldı. Rubel’in kanıyla ülkenin toprağı lekelenmiş oldu.
Şehidin Kurtarılması ve Hastaneye Götürülmesi
Hareket halindeki çevredeki insanlar yaralı Rubel’i kurtararak hastaneye götürdü. Hastaneye götürülmesinden kısa süre sonra doktorlar Rubel’i ölü ilan etti.
Cesedin Köye Götürülmesi ve Defin
Ailenin iki yakınıyla birlikte ambulansla ceset Barışal’daki köy evine getirildi. Çok sayıda bölge sakininin katılımıyla şehit Rubel’in cenazesi defnedildi.
Böylece ülkenin birçok kahraman Rubel’i kaybettik. Hayatlarını vererek kahramanlıklarını gösterdiler. Yaşasaydık belki hiç farkında olmayacaktık onların vatan sevgisi ve fedakârlıklarını. Binlerce Rubel hayatlarını vererek yeni bir özgürlük kazandırdı. Ülkenin bağımsızlığını görebiliyoruz ve özgürlüğün meyvelerini tadabiliyoruz. Ancak Rubel sadece verdi, karşılığında hiçbir şey almadı. Sadece binlerce evlatsız annenin feryadını duyduk. Bu yüzden kalbimizin arzusu, binlerce Rubel’in isimleri tarih boyunca altın harflerle yazılsın ki, nesiller nesiller bilsin ki bu ülkede Rubel’ler olduğu için biz özgür bir Bangladeş kazandık.
Şehidin Yakınlarının Anıları:
Şehidin Rubel benim küçük çocuğumdu. Gözümün nuru. Çocuklarım arasında çok nazik ve sakin biriydi. Rubel’i kaybettikten sonra gözyaşlarım kurudu, ama yüreğimdeki acı ve sızı sonsuza kadar kalacak.
Şehidin Babası:
Oğlum beş vakit namaz kılan ve saygılıydı. Her gün bizi telefonla arar halimizi sorardı. Onun geliriyle tedavi masraflarımızı karşılıyorduk. Oğluma devlet tarafından şehitlik onuru verilmesini diliyorum.
Ağabeyinin Sözü:
Kardeşim çok iyi bir insandı. İşlerini hep kendi halleder, kimseye bir şey söylemezdi. Küçük kardeşimi kaybedince işime odaklanamıyorum. Kardeşimle çok anımız var, onları asla unutamam.
Küçük Kız Kardeşin Sözü:
Annem ve babam çok hasta. Babam çalışamıyor. Tüm masrafları kardeşim karşılıyordu. Şimdi kardeşime uygun bir iş sağlanırsa çok iyi olur.
Arkadaşının Sözü:
Rubel çok iyi bir çocuktu. Hep neşeliydi. Düzenli namaz kılar, arkadaş ortamımızda varlığı bizi mutlu ederdi.
Amcasının Sözü:
Yeğenim çok sakin ve saygılı biriydi. Bize çok saygı gösterirdi. Onu kaybetmek çok değerli bir şeyimizi kaybetmek demektir.
Destek Önerileri:
1. Yaşlı anne babanın tedavi masraflarının karşılanması.
2. Rubel’in adına bir konfeksiyon fabrikası kurulması.
Şehidin Kişisel Profili
Tam Adı: Rubel Hossain
Doğum Tarihi: 08/01/2002
Meslek: PKD Konfeksiyon Fabrikasında demirci olarak çalışıyordu
Adres: Köy: Char Hailakati Rampur, Birlik: Mathbari, Karakol: Rajapur, İlçe: Jhalokathi
Babanın Adı: Md. Malek Talukdar, Yaş: 75
Annenin Adı: Rahima Begum, Yaş: 55, Meslek: Ev Hanımı
Aile Üye Sayısı: 5
Kardeş Sayısı: 4
1. Suman (43), Günlük İşçi
2. Sohel (27), Konfeksiyon Görevlisi
3. Najme (28), Konfeksiyon Görevlisi
4. Shahnaz (45), Evli
Olay Yeri: Ashulia Karakolu, Dakka
Saldırgan: Polis
Yaralanma Tarihi: 05/08/2024
Şehit olma Tarihi ve Saati: 05/08/2024, Tahmini Saat: 15:00
Şehidin Mezar Yeri: Köydeki aile mezarlığı