Saidur Rahman Imran

Ailesinin tek gelir kaynağı olan Şehit Saidur Rahman Imran, Patuakhali ilçesi, Baufal bölgesinin Nazirpur biriminin Kuzey Boro Dalima köyünde doğdu. İmran’ın babası Sayın Kabir Hossain, emekçi bir işçidir ve çeşitli dükkanlarda çalışarak geçimini sağlar. Annesi Lovely Begum ise ev hanımıdır. Şehit Saidur Rahman, kardeşler arasında en küçük ikinci çocuktur. Büyük kardeşi Taufiqur Rahman Liman, Gulbagh Medresesinde Alim sınavına hazırlanmaktadır. Küçük kardeşi Mahmudur Rahman Mahim ise Dholai Para Devlet İlkokulu'nun beşinci sınıf öğrencisidir.
Saidur Rahman’ın babasının günlük kazancı, aileyi geçindirmek için yeterli olmadığından, aileyi idare etmek oldukça zordur. Aile geçimini sağlarken aynı zamanda üç çocuğun eğitim masraflarını karşılamak da zordur. Bu yüzden zorunlu olarak Saidur Rahman Imran, onuncu sınıfa kadar eğitimini tamamladıktan sonra ailesine destek olmak zorunda kalmıştır. Maddi sıkıntılar nedeniyle eğitimine burada son vermek zorunda kalmıştır.
Ailesinin ve kardeşlerinin eğitim masraflarını karşılamak için Dhaka’da Baitul Mokarram Market’te bir halı dükkanında çalışan olarak işe başlamıştır. Annesi, babası ve kardeşleri ile birlikte Mir Hajirbagh bölgesinde kiralık bir evde yaşıyorlardı. Ailenin Patuakhali, Baufal’daki köyünde kendi arazileri yoktur.
Nasıl Bir Taze Can Yitirildi
2024 yılının Temmuz-Ağustos aylarında, hükümete karşı geniş çaplı bir halk ayaklanması gerçekleşti. Geçmişteki tüm meşru hareketlerde olduğu gibi, bu faşist hükümet de engel çıkardı. Kamu işlerinde kota sistemi nedeniyle bazı öğrenciler daha fazla avantaj sağlarken, çoğunluk mağdur edildi. Kota sisteminin reformu talebiyle 2018’de Öğrenci Hakları Konseyi kuruldu. Yoğun talepler karşısında hükümet reform yapmak yerine kota sistemini tamamen kaldırdı. Ancak 2024 yılında bir mahkeme kararıyla kota yeniden uygulamaya konunca, öğrenciler ayrımcılığa karşı hareket başlattı. Öğrenciler, kota sistemine kalıcı ve adil bir çözüm istiyordu. Hükümet bu makul taleplere kulak vermeyince hareket büyüdü.
Temmuz ayı başından itibaren öğrenciler taleplerini barışçıl yollarla dile getiriyordu. Faşist hükümet ise tüm hareketleri bastırmak için zor kullanıyor, polis, terörist Awami Gençlik Ligi ve Öğrenci Ligi’ni devreye sokuyordu. 17 Temmuz’da öğrenci eylemlerinin ardından öğrenciler, Dakka Üniversitesi Şehit Anıtı’nda toplanmaya başladı. Öğleden sonra hükümet, yerli ve yabancı silahlı teröristleri getirip öğrencileri bastırmaya çalıştı. Öğrenciler yürüyüş yaparken, teröristler etraflarını sarıp cop, sopalar ve çeşitli silahlarla saldırdı. O gün binlerce öğrenci kanlar içinde kaldı. Yaralılar hastaneye götürülürken, orada da Öğrenci Ligi’nin saldırıları devam etti. Öğrenciler hiçbir yerde güvende değildi. Ancak hükümet onları durduramadı; aksine öğrenciler daha güçlü biçimde sahaya indi. Ülke genelinde protestolar yayıldı.
Bunun bir devamı olarak, Yatrabari Hanif Flyover bölgesinde de öğrenci halk hareketi büyüdü. Her gün şehit sayısı artıyordu. Şehit Saidur Rahman, bu kahramanlardan biriydi. Kim bilebilirdi ki, zafer günü onun için en son yolculuğa çıkış günü olacaktı. 5 Ağustos’ta, ayrımcılığa karşı öğrenci hareketi tüm Dakka’yı sarmıştı. Şehit Imran, eyleme katılmak üzere evden çıkmaya hazırlanıyordu. Annesi Naznin Begum’a, “Anne, ülke özgür olacak, gerekirse öğrenciler için şehit olacağım,” dedi. Annesi ellerini tutup, “Bugün evden çıkma oğlum,” dedi. Ama Imran annesinin sözünü dinlemedi ve evden çıktı.
İmran, Yatrabari bölgesinde öğrenci hareketine katıldı. Öğrenci halkın sayısı gün geçtikçe arttı. Özgürlük isteyen halkın meşru talebini bastırmak için polis ve terörist Gençlik Ligi, rastgele lastik mermi, göz yaşartıcı gaz ve ses bombaları attı. İmran, yürüyüşün önünde olduğu için birkaç kurşun başına ve boynuna isabet etti, acılar içinde yere yığıldı. Halk hayatını riske atarak İmran’ı Unicare Hastanesi’ne götürdü. Ancak hayat ışığı sönmüştü. 5 Ağustos gece 11’de İmran’ın cenazesi köyü Baufal, Patuakhali’ye getirildi. Ertesi gün sabah 10’da cenaze namazı kılındı ve Jomaddar Bari Camii yanında aile mezarlığına defnedildi.
Şehit hakkında duygu ve düşünceler:
“Evlat olarak Saidur Rahman Imran çok iyiydi. Düzenli olarak namazını kılar, kimseyle kavga etmezdi. Asla belaya bulaşmaz, herkese güler yüzle yaklaşırdı.”
– Şehidin amca oğlu, Muhammed Belal Hossain Jomaddar
Ayrımcılığa karşı öğrenci hareketinde kurşunlanarak şehit düşen Muhammed Imran Hossain (18 yaşındaydı). Evden çıkmadan önce annesi Naznin Begum’a, “Anne, ülke özgür olacak, gerekirse öğrenci topluluğu için şehit olacağım,” demişti. Annesi elini tutup, “Bugün evden çıkma oğlum,” dedi. Ancak Imran annesinin sözünü dinlemedi ve evden çıktı. Bir daha eve dönmedi; o, şehit oldu.
Şehit hakkında duygular:
“Oğlum Saidur Rahman Imran çok iyiydi. Düzenli olarak namazını kılar, kimseyle kavga etmezdi. Belaya bulaşmaz, herkese güler yüzle yaklaşırdı.”
— Şehidin kuzeni Muhammed Belal Hossain Jomaddar
Ayrımcılığa karşı öğrenci hareketinde kurşunlanarak şehit düşen Muhammed Imran Hossain (18 yaşındaydı). Evden çıkmadan önce annesi Naznin Begum’a, “Anne, ülke mutlaka özgür olacak, gerekirse öğrenci topluluğu için şehit olacağım,” demişti. Annesi elini tutup, “Bugün evden çıkma oğlum,” dedi. Ama Imran annesinin sözünü dinlemeyip evden çıktı. Ve bir daha eve dönemedi; o, şehit oldu.
Şehidin Kişisel Bilgileri:
• İsim: Saidur Rahman Imran
• Doğum Tarihi: 09-03-2002
• Meslek: Halı mağazasında çalışan
• Baba: Kabir Hossain (Emekçi)
• Anne: Lovely Begum (Ev hanımı)
• Kalıcı Adres: Büyük Dalima Köyü, Nazirpur Birliği, Baufal Polisi, Patuakhali Bölgesi
• Şu Anki Adres: Mir Hajirbag, Shyampur, Dakka
• Yaralanma Tarihi ve Yeri: 5 Ağustos 2024, Jatrabari Üst Geçidi Altı
• Şehit Olduğu Tarih ve Yer: 5 Ağustos 2024, Jatrabari Üst Geçidi, polis kurşunlarıyla olay yerinde şehit oldu
Aileye Destek Önerileri:
1. İmran’ın iki kardeşinin eğitim masraflarının karşılanması
2. Aileye maddi yardım sağlanması