Rokonuzzaman Rokib

“Ülke için şehit olacağım, bunda sizin ne sorununuz var? Abu Said öldükten sonra annesi sabredebildiyse, siz neden sabredemezsiniz? Benim için dua edin.”
Şehidin Biyografisi
Md. Mehedi Hasan, Cessore Sadar’daki Karbala Yolu’nda Raj Terzihanesi’nin sahibi Md. Rustam Ali’nin küçük oğlu. Mehedi Hasan, Pulerhat Lisesi’nin 7. sınıfında başarılı bir öğrenciydi. Derslerinin yanı sıra çeşitli sosyal örgütlerle de ilgileniyordu. Ulusal çocuk ve gençlik örgütü Phulkuri’nin aktif bir üyesiydi.
Mehedi Hasan, 23 Mayıs 2012’de Cessore’nin Krishnabati köyünde doğdu. Babası Md. Rustam Ali, annesi Monwara Begum’dur. Dört kardeşi vardır.
Şehadet Olayı
Temmuz başında kota reformu hareketi başladı. Bu hareket zamanla ayrımcılığa karşı genel bir harekete dönüştü. Her kesimden insanlar katıldı. Otoriter hükümetin hareketi bastırmak için saldırıları ateşe benzin dökmek gibiydi. Hareket ülke genelinde yayıldı. Şehirlerden köylere, ana yollardan ara sokaklara kadar her yerde nefret yayıldı.
Cessore de bunun dışında değildi. Halk sokaklara döküldü. Mehedi de her etkinliğe katıldı. 12 yaşındaki çocuk hayalleriyle doluydu — ayrımcılığın olmadığı, hiçbir annenin sabah ezanı ile çocuğunu kaybetmediği, gençlerin hayatlarını feda etmek zorunda kalmadığı bir altın sabah hayali... Bu yüzden kararlılıkla adım attı ve adaletsizliğe karşı mücadeleye atıldı. Evde ailesinin teşviki ve kendi isyankar ruhu ona düzenli olarak mitinglere gitmesi için cesaret verdi. Bu sırada Rangpur’da polis ateşiyle şehit olan Abu Said’in görüntüsü Mehedi’nin yüreğini yaraladı. O anda yemin etti, gerekirse kendi hayatını da feda edecekti, ama asla adaletsizliğe boyun eğmeyecekti.
Mehedi Hasan’ın gururlu annesi, “Ona hareketlere katılmasını asla yasaklamadık. Yasaklasak da dinlemezdi. ‘Ülke için şehit olacağım, bunun senin ne sorun?’ derdi” dedi.
Özellikle Rangpur’da Abu Said’in ölümü sonrası artık evde tutulamazdı. Bana derdi ki, “Abu Said’in annesi sabredebildiyse, sen neden sabredemezsin? Benim için dua et.”
5 Ağustos 2024 öğle saatlerinde otoriter hükümetin düştüğü haberi gelince Mehedi babasından 30 taka aldı, yeni giysilerini giyip dışarı çıktı. Chanchra Kavşağı’ndan öğrenci halk yürüyüşüne katıldı. Yürüyüş Chanchra Kavşağı’ndan şehir merkezine giderken Mehedi de onlarla birlikte şehre doğru yürüdü. Jaber Otel önüne geldiklerinde bazı kişiler bombanın patlayacağını söylediler. Bombadan kaçmak için Mehedi ve diğerleri otelin içine girdiler. Ne yazık ki otelde yangın çıktı. Awami Lig militanları ateş açtı. Hepsi içeride mahsur kaldı.
Kaçamayınca Mehedi bir arkadaşının telefonundan annesini aradı ve dedi ki, “Anne, Jaber Oteli’nde mahsur kaldık. Aşağıda her yer ateşe verildi. Buradan çıkış yok. Eğer yanlış yaptıysam beni affet. Lütfen amcaya haber ver, helikopterle gelmelerini söyle. Bizi kurtarın.” Bu, ailesiyle son konuşmasıydı. Sonrasında annesi defalarca aradı ama ulaşamadı. Helikopter talebini annesi yerine getiremedi. Bu yüzden üzgün Mehedi annesiyle konuşmayı sonsuza dek bıraktı. O telefon görüşmesinin anısı annesinin kalbini sarsıyor.
Defin
Olay gecesi saat 23:00’te itfaiye ekipleri olay yerinden cesetleri çıkardı. Cesetler hastaneye götürüldü. Mehedi’nin cesedi tespit edilip eve getirildi. 6 Ağustos’ta cenaze namazından sonra aile mezarlığında toprağa verildi.
Şehidin Yakınlarının Duyguları
Şehidin annesi: Oğlunun bir isteğini yerine getiremediği için oğluyla sonsuza dek konuşmayı kesti. Annenin içinde üzüntüye yer yok. Kulaklarında sadece şu söz yankılanıyor: “Anne, amcaya helikopter gönder dedim.” Güçsüz bir annenin bunu gerçekleştirmesi mümkün mü?
Aile Durumu
Mehedi Hasan’ın babası bir terzi. Onun geliriyle beş kişilik aile geçiniyor.
Kişisel Profil
İsim: Şehit Mehedi Hasan
Meslek: Öğrenci, 7. sınıf
Yaş: 12 yaşında
Doğum Tarihi: 23/05/2012
Doğum Yeri: Krishnabati, Arabpur, Jessore
Baba: Bay Md. Rustam Ali
Anne: Bayan Monowara Begum
Yaralanma Tarihi: 5 Ağustos 2024, yangında yanarak yaralandı
Şehadet Tarihi: 5 Ağustos 2024
Kalıcı Adres: Köy: Krishnabati, Birlik: Arabpur, Karakol: Sadar, İlçe: Jessore
Mevcut Adres: Aynı
Öneriler:
1. Şehit ailesi için düzenli maaş desteği sağlanması.
"Eğer ölürsem şehit olacağım.
Karşılığında ülke özgür olacak."
Şehit Rokonuzzaman Rokib, 20 Şubat 2002 tarihinde Jessore ilçesinin Balia Vekutia köyünde doğdu. Babası Jahangir Alam bey, mesleği boyacı ustasıdır. Annesi Rozina Begum hanımefendi ev hanımıdır. Ailesi toplam 4 kişiden oluşmaktadır. Küçük kardeşi Najmul Hasan, on ikinci sınıf öğrencisidir. Ailenin geçimi babanın geliriyle sağlanıyordu.
Şehit Rokonuzzaman, ayrımcılığa karşı hareket sırasında faşistlerin acımasız katliamına maruz kaldı. 5 Ağustos 2024’te Awami teröristler Jessore’nin Chitra kavşağındaki Jaber Oteli’nde yangın çıkardı. İnsanları tuzakla içeri alıp katlettiler. Rokonuzzaman içeride mahsur kaldı. Ateş sonucu yanarak şehit düştü.
Olayın Detayları:
5 Ağustos 2024, Bangladeş tarihinde altın bir gündür. Bu gün yeni bir tarih yazıldı. Ve bu tarihin mimarları sıradan öğrenci ve halktır. Kanlarıyla yeni bir dönemin başlangıcını yaptılar. Ülke faşist diktatörlükten kurtuldu. Uzun 16 yıl boyunca faşist hükümet, halka her türlü insan hakkını vermekten alıkoydu. Bu öfke halkın içinde birikmeye başladı. Bu bağlamda, Temmuz boyunca devam eden ayrımcılığa karşı öğrenci hareketi, sonunda hükümetin devrilmesi hareketine dönüştü. Bu hareketin zaferi 5 Ağustos 2024’te gerçekleşti. Bu başarının ardında sayısız insanın fedakârlığı, mazlumların feryadı ve sevdiklerini kaybetmenin acısı vardı. Yüzlerce insan hayatını kaybetti. Binlerce kişi sakat kaldı.
Jessore MM Koleji öğrencisi Rokonuzzaman Rokib, hareketin başından beri aktif bir ses oldu. Sürekli meydanlarda ayrımcılığa karşı savaştı. 5 Ağustos’ta hareket için evden çıkmadan önce annesi ona sokağa çıkma yasağı nedeniyle engel oldu. O ise annesine dedi ki, "Anne, uzun zamandır tüm öğrenci kardeşlerimiz birlikte mücadele ediyor. Bugün mutlaka bir çözüm olacak inşallah. Biz gitmezsek olmaz."
5 Ağustos öğleden sonra Başbakanın istifa haberi duyulunca şehit Rokonuzzaman zafer yürüyüşüne katılmak için evden çıktı. Yürüyüş Chitra kavşağında Jaber Oteli önüne geldiğinde yangını gördü. Awami teröristler orada yangın çıkardı. Çok kişi içeride mahsur kaldı. Rokon ve birkaç arkadaşı da içeride kaldı. Hayatlarını riske atarak arkadaşlarını kurtarmaya çalıştı. Merdivenlerden aşağı inerken oksijen yetmezliği nedeniyle orada hayatını kaybetti.
Öğleden sonra saat 5:30’da itfaiye ekipleri kurtarma çalışmalarına başladı. Yaklaşık saat 10’da Rokonuzzaman’ın cesedi ailesine teslim edildi. Evladını kaybeden annesi Rozina Begum ruhsal olarak yıkıldı.
Defin:
6 Ağustos’ta cenaze töreni düzenlendi. Cenaze sonrası Madgopara, Balia Vekutia’da yerel mezarlığa defnedildi.
Şehit Yakınlarının Duyguları:
Şehidin babası, oğlunun sık sık dediğini aktardı: "Eğer ölürsem şehit olacağım. Şehit olursam karşılığında ülke özgür olacak."
Sınıf arkadaşı Sifatul Islam şöyle dedi: "Rokib her gün beş vakit namazını kılar, sosyal çalışmalara katılırdı."
Şehit olmadan birkaç gün önce cami imamıyla Rokonuzzaman arasında geçen konuşma:
Şehadetinden birkaç gün önce Cuma namazında Şehit Rokonuzzaman imamdan öğrenciler için dua etmesini istedi. İmam ona dedi ki, "Bu durumda açıkça dua edebilir miyim öğrenciler için?" Rokib cevap verdi, "Doğrudan yapamasanız bile, bir şekilde öğrenciler kardeşlerimiz için biraz dua edin."
Kişisel Profil:
Adı: Şehit Rokonuzzaman Rokib
Mesleği: Öğrenci, Hükümet MM Koleji, Jessore
Yaşı: 22 yaşında
Doğum Tarihi: 20/02/2002
Doğum Yeri: Balia, Vekutia, Jessore
Babası: Jahangir Alam Bey
Annesi: Rozina Begum Hanım
Yaralanma Tarihi: 5 Ağustos 2024, yangında yanarak yaralandı
Şehadet Tarihi: 5 Ağustos 2024
Kalıcı Adres: Köy: Balia, Vekutia, Birlik: Arbabpur, Karakol: Sadar Karakolu, İlçe: Jessore
Şimdiki Adres: Aynı
Öneriler:
1. Şehit ailesi için düzenli maddi yardım sağlanması.
2. Küçük kardeşinin eğitimini tamamladıktan sonra iş imkanı sağlanması.