Md. Emon Hossain Akash

"Annenin tek dayanağı oğlu da artık bir zorba oldu."
Şehit Md. Emon Hossain, 28 Eylül 2002’de doğmuştur. Doğum yeri Dakka'nın Shariatpur bölgesidir. Babasının adı Md. Matiur Rahman, annesinin adı Mosa: Bebi Akhtar’dır. Doğumundan kısa süre sonra anne-baba ayrılmıştır. Şehit Emon annesiyle büyümüştür. Annesi, öğrencilerin yurdunda aşçı olarak çalışarak onu büyütmüştür. Emon büyüyünce freelancing (serbest çalışma) işlerini öğrenip ailesinin geçimini sağlamaya başlamıştır. Anne ve o, Mirpur’daki Pallabi’de kiralık evde kalmaktaydı. Annesi diyabet hastasıdır ve çoğu zaman hastadır. Hasta annesinin tek dayanağı oğlu Emon’dur. Küçüklüğünden beri çok alçakgönüllüydü. Beş vakit namazını düzenli kılardı. Fakir bir aileden gelmesine rağmen, Emon, çıkar gözetmeyen, sabırlı, çalışkan ve fedakar bir gençti. Davranışlarıyla komşular, akrabalar ve iş arkadaşları çok memnundu.
Şehit Md. Emon küçük yaşlardan itibaren ailesinde zorlu bir durumla karşı karşıya kalmıştır. Çocukken anne ve babası ayrılmış, babası başka biriyle evlenmiştir. Şehit Emon ile annesinin tüm iletişimini kesmiştir. Annesi oğluna sıkıca tutunarak yaşamaya çalışmıştır ama başaramamıştır. 4 Ağustos 2024’te Mirpur 10 numaralı Golchattar bölgesinde polis tarafından açılan ateş sonucu yaralanıp şehit olmuştur.
Emon Hossain Nasıl Şehit Oldu?
2024 yılındaki ayrımcılığa karşı hareket, esas olarak Hasina'nın 16 yıllık kötü yönetiminin bir sonucuydu. İktidara gelir gelmez, Hasina hükümeti haksız baskılar yapmaya başladı. Gücü sürekli kılmak için yasadışı yöntemlere başvurdu. Awami Lig milletvekilleri ve bakanları birer kötü niyetli kişi haline geldi. Kalkınma adı altında milyarlarca taka yolsuzlukla yurtdışına kaçırıldı. Yolsuzluk, rüşvet, haraç, kara para aklama, karaborsa, sendikalar aracılığıyla piyasa kontrolü, banka soygunları ve para kaçakları ülkenin ekonomi sistemini yıkımın eşiğine getirdi.
Awami Lig hükümeti ülkenin eğitim sistemini parça parça yok etti. Ulusal kalkınmayı hızlandırmak için eğitim sektörüne büyük yatırım gerekliydi, ancak bu alan en çok ihmal edilen oldu. Eğitim bölümüne niteliksiz kişiler atandı ve eğitim sistemi lekelendi. Yaratıcılık bahanesiyle ülke yeteneksiz hale getirildi. 2024'te yeni bir müfredat hazırlandı ve ahlaksız bir nesil yetiştirilmesi planlandı. Veliler itiraz ettiğinde insafsızca bastırıldılar. Üniversitelere partizan olmayan niteliksiz kişiler öğretim görevlisi olarak atandı, böylece ulusun yetenekleri yok edildi.
Hukuk ve düzen koruyucu güçlere partizan atamalar yapılarak ülkenin polis sistemi işlevsiz hale getirildi. Polis teşkilatı halkın nefretini ve öfkesini kazandı.
Piyasa fiyatlarının hızla artmasıyla halkın hayatı dayanılmaz hale geldi. Alt ve orta-alt sınıflar pahalılığa dayanamayıp açlıkla mücadele etmek zorunda kaldılar. Zengin ile fakir arasındaki fark derinleşti.
İşsizlik sorunu her geçen gün arttı ancak çözüm bulunamadı. Kamu işlerine kota sistemiyle yetenekli insanlar haksızlığa uğradı. Niteliksiz kişiler önemli görevlere getirildi. Ülkenin yetenekli gençleri büyük bir ayrımcılığa maruz kaldı. BCS’de %56 kota uygulaması devam etti. Ayrıca devletin tüm işlerinde %85’e kadar kota uygulandı. Ayrımcılık şiddetlenince gençler ve halk sesini yükseltti. Ayrımcılığa karşı sokaklara indi.
Hareket 2018’de başladı. Daksu başkan yardımcısı Nur’un liderliğinde gençler taleplerini dile getirdi. Harekete engel olmak için Nur’a saldırıldı. Öğrenci ligi (Chhatra League) öğrencilere saldırdı. Baskılar üzerine başbakan yürütme kararıyla kota sistemini kaldırdı.
2024’te yüksek mahkeme bu yürütme kararını iptal etti. Yeniden hareket başladı. Öğrencilerin kota reformu için yaptığı mantıklı hareketlere Awami iktidarı şiddetle saldırdı. Kota reformu hareketi ayrımcılığa karşı harekete dönüştü. Özgürlük isteyen halk baskıya karşı ayağa kalktı. 15 Temmuz’da gençler Şahbagh ve Dakka Üniversitesi civarında eylem yaptı. Zorba hükümet hareketi engellemek için yasa dışı yöntemler kullandı. Öğrenci ligi (Chhatra League) hükümetin milisleri olarak devreye girdi.
Öğrenci ligi başkanı Saddam ve genel sekreter Sheikh Inan’ın talimatıyla, öğrenci ligi kasklı milisleri demir çubuk, hokey sopası, mühür, demir sopa, bıçak ve yerli silahlarla öğrencilerin üzerine ani saldırı düzenledi. Öğrenci ligi milisleri ve paralı çeteler silahsız gençlere saldırdı. Kadınlar bile bu vahşetten kurtulamadı. Sokakta kadınlara karşı barbarca saldırıldı. Gençler kuşatılıp dövüldü. Gece zorba başkan Hasina bir gazetecinin sorusuna öğrencileri “rajakar” (hain) diye hakaret etti. Anında gençler protesto gösterilerine başladı. Gece yarısı üniversite yurtlarından “Sen kimsin, ben kimim? – Rajakar, Rajakar” sloganları yükseldi. Bu, 1971’in lanetli kelimelerinin 2024’te özgürlük sloganına dönüşmesiydi. Büyük bir ironi idi.
4 Ağustos 2024 Pazar öğle saat 1’de Emon Hossain ayrımcılığa karşı harekete katılmak için evden çıktı. Mirpur 10’da eylem alanına geldi. Polis, göstericileri dağıtmak için plastik mermi, biber gazı ve ses bombası kullandı. Gençler taş ve maddelerle polise direndi. Ancak polis rastgele ateş açtı ve gençler korunamadı. Göz yaşartıcı gaz nedeniyle gözler yandı. Birçok genç ateşle yaralandı, yerde baygın düştü. Yüzlerce kişi yaralandı. Bölge ölüm sahnesine döndü. Böyle korkunç bir ortamda, hayatını riske atarak şehit Emon Hossain yaralıları kurtarıp hastaneye götürmeye başladı. Susayanlara su verdi. Ancak polis ateşinden korunmak mümkün değildi. Akşam namazından biraz önce polis mermilerinden biri Emon’un başının sağ tarafından girip sol tarafından çıktı. Olay yerinde şehit oldu.
Kişisel Profil
Adı: Şehit Md. Emon Hossain Akash
Meslek: Freelancer
Doğum Tarihi: 28/09/2002
Baba: Md. Matiur Rahman
Anne: Mosa: Bebi Akhtar
Şehadet Tarihi: 4 Ağustos 2024, Pazar
Yaralanma Yeri: Mirpur 10, Golchattar, Dakka
Şehadet Yeri ve Zamanı: 4 Ağustos 2024, Pazar, Akşam Namazı sonrası, Mirpur-10, Golchattar
Kalıcı Adres: Shariatpur, Dakka
Mevcut Adres: Mirpur 10, Dakka
Defin: İlk cenaze namazı Mirpur’da kılındı. İkinci cenaze namazı Shariatpur’un Matbakanri köyünde yapıldı. Cenaze namazının ardından yerel mezarlıkta defnedildi.