Muhammed Hasain Miah

Çocuk Şehit Muhammed Hasain Miah, 10 Haziran 2012’de Habiganj ilçesi Baniachong bölgesinin Jatrapasha köyünde doğmuştur. Babası Muhammed Şanu Miah, annesi Mersa: Sajeda Aktar’dır. Altı çocuklu ailenin ikinci çocuğudur.
Sadece 12 yaşında, ayrımcılığa karşı öğrenci hareketine aktif olarak katılmıştır. Hayatını feda ederek bir “çocuk şehit” olmuştur. Altıncı sınıf öğrencisi Muhammed Hasain Miah, tarihe ismini altın harflerle yazdırmıştır.
Köylü, Saf ve Doğal Çocuk Hasain
Bangladeş’in bereketli toprakları arasında, Silhet’e bağlı Habiganj’ın doğayla iç içe Jatrapasha köyünde doğup büyüdü. Çamurlu patikalarda çıplak ayakla koşar, tepelere tırmanır, çay bahçelerinde saklambaç oynardı. Arada yalnız oturup buğday tarlalarını hüzünle izler, babasıyla camiye giderdi. Arkadaşlarıyla medrese ve okula, akşamları saflarla top oynar; gölette yüzerdi. Eve dönse, annesinin hafif azarlarına rağmen ertesi gün tekrar neşeyle aynı işleri yapmaya başlardı. Tüm bunlara karşın babasıyla balık avına gider, tarlada çalışır, pazarda sebze satılmasına yardım ederdi. Evde annesine yardım edip küçük kardeşleriyle ilgilenir, derslerinde onlara destek verirdi. Bu görevlerde asla ihmalkâr davranmaz, her işi içtenlikle yapardı. Bu yüzden ailesi, akrabaları, köylüler kadar öğretmenleri ve arkadaşları da onu çok severdi. Tatlı bir gülümsemeyle herkesin gönlünü kazanırdı.
Bilgiye Aç Hasain
Hasain sadece oyunla yetinmezdi; çevresine ve zor durumda olana yardım ederdi. Bu kadar yoğun yaşantısına rağmen okula ve öğrenime olan ilgisi bitmezdi. Medresede Arapça ve dini derslerde, okulda akademik derslerde başarılıydı. Arkadaşlarına derslerinde yardımcı olurdu. Kısacası küçük büyük herkesle olağanüstü bir ilişkisi vardı.
Kitap okumaya bağımlıydı. Mahalledeki büyük ağabeylerden, dindar dayı amcalardan ve okul öğretmenlerinden aldığı farklı kitapları okurdu. Sadece dini kitaplar değil, çocuk şiirleri, masallar, bilimkurgu, gençlik romanları, gezi yazıları ve tercümeler okurdu. Arada dergi ve gazete de karıştırırdı. Okuldan sonra fırsat bulduğu her anda okurdu. Bir keresinde yemek zamanı gelmişti, annesi hâlâ yemek pişiriyordu. Hasain eline bir kitap alarak mutfakta annesinin yanına oturmuştu. Annesi tatlı oğluna “Bu kadar kitap okuyunca ne olacak bakalım?” diye sordu. Hasain gülümseyerek cevap verdi: “Anne, ne olacağını bilmiyorum. Sadece hoşuma gidiyor. Kitap okuyorum. Biliyorum ki kitapla çok büyük olunabiliyor!” Annesi onu dinleyince gülümseyip dua etti.
İnternetten de videolar izlerdi; hem okur hem düşünürdü. Bir öğretmeni “Hayatının hedefi ne?” diye sorduğunda Hasain dedi ki: “Büyümek.” Öğretmen “Nasıl büyüyeceksin?” diye sorunca, Hasain biraz düşündükten sonra duygu dolu bir şekilde yanıtladı: “Gökyüzü kadar uçsuz bucaksız, dağlar kadar yüksek, tarlalar kadar yaygın ve denizler kadar derin…” Öğretmen hem şaşırmış hem gururluydu. “Hayallerini görebiliyorsan, başaracaksın,” dedi öğretmeni.
Güncel Hasain
Yoksul bir ailenin çocuğu olarak babası, annesi ve ağabeyleriyle birlikte yaşam mücadelesine katılırdı. Zaman zaman yemekle sınava girer gibi bir hayat vardı ama o her bulduğu zamanda faydalı işler yapmaya çalışırdı. İlkokulu bitirip ortaokula geçti. Artık altıncı sınıftaydı. Kitap sayısı artmış, ders yükü çoğalmıştı ama yine de durmadan kitap okurdu. Eski bir Android telefonla internete girip araştırmalar yapar, arkadaşlarıyla sohbet ederdi.
Yaz tatilinde sosyal medyada eğitim sistemiyle ilgili tartışmalara katıldı: öğretmenlerin koçluk-reklamı, ders eksikliği, sistemin bozukluğu… Arkadaşları ile birlikte hükümeti “gerici” olarak nitelendirdiği otoriter bir regime karşı konuşuyordu.
Hareketin Arka Planı
2024 Temmuz başında, Facebook’ta “ayrımcılığa karşı öğrenci hareketi” başlığı altında bir paylaşım gördü. Üniversite öğrencileri, devlet memurluğundaki kotaların kaldırılması ve tekrar iade edilmesi için yürüyüşler düzenliyordu. 4 Temmuz’a kadar taleplerin karşılanmasını istiyorlardı. Hasain’in çok da anlamlandıramadığı bu harekete okuldan arkadaşları da katılıyordu. Büyük ağabeylerinden öğrendi ki, 2018’deki öğrenci protestoları sonucu 4 Ekim’de bazı memur kadrolarında kotaya son verilmişti. Yüksek Mahkeme ise bu kararı 5 Haziran 2024’te iptal etmişti. 6 Haziran’da üniversite öğrencileri protestoya başlamıştı. 15 Temmuz’da Dhaka Üniversitesi’nden özel birlikler sert müdahalede bulunmuş, 18 Temmuz’da memurlar tutuklanmıştı. Birçok öğrenci polis şiddetiyle hayatını kaybetmişti. Örneğin: Begum Rokeya, Rangpur.
Hasain bunları videolarla izleyince kalbi sarsıldı. 5-6 civarı öğrenci öldürülmüştü. Polis, BGB devreye sokulmuştu. İnternet kapanmış, sokağa çıkma yasakları ilan edilmişti. Hükümetin şiddeti artarken, üniversite, lise, medrese öğrencileri de eylemlere destek veriyordu. Yeni bir devrim dalgası patlamıştı.
Hasain’in Katılımı
4 Temmuz sonunda büyük hareket yayılmıştı. Jatrapasha’da abileri ve arkadaşları eyleme katılmaya hazırlanıyordu. Hasain’in içinde bir heyecan vardı. 5 Ağustos sabahı babasıyla balığa giderken bir amcası onlara katıldı. Balığa dalınca babası ve amcayla konuşmak için fırsat buldu. Balığın birinde Hasain babasına doğrudan söyleyiverdi: “Baba, Abuz Said de bir öğrenci idi. Biz de öğrenci değil miyiz? Ben de yürüyüşe katılmak istiyorum. Lütfen buna izin ver!” Babası ve amcası önce güldü. Babası ona bir tutam balık verip eve gönderdi. Hasain eve dönüp temizlendi, elbiselerini giyip sessizce yürüyüşe katıldı. Okulunun olduğu yere gidip arkadaşlarını topladı. Hepsi 11.00 civarı yürüyüşe katıldı.
Şehit Olması
5 Ağustos saat 11.00’de ayrımcılığa karşı öğrenci hareketi yürüyüşüne katıldı. İnsanlar sloganlarla yürüyordu. Yavaş yavaş aralarına karıştı. Saat 13.00’de polis barikatını kırmak istedi. Polis, silahlarını çekti. Kolombiyacı “Dhan Miah” ve çetesi ile polis köpekleşip hücum etti. İnsanlar kaçmaya başladı. Bazıları evlerin, dükkânların içine saklandı. Önce birkaç kişi vuruldu. Hasain, bir kantin yanından su getiriyordu. Bir amcaya su verirken polis tekrar ateş etti. Yaşıt diğeri vuruldu. Hasain düşündü: “Mughir gibi şimdi ben su verebilirim!” Ve devam etti. Polis tekrar ateş etti; bu sefer Hasain’i hedef aldılar. Saat 13.30 civarı polis memuru Satish Kumar, şiddetli bir mermiyle çocuk Hasain’in kafasına nişan aldı. Kafatasını parçalayan kurşun, beynine ulaştı. Hasain, büyük olma hayalini, gökyüzü kadar geniş, dağ kadar ulu, deniz kadar sonsuz olma hayalini gerçekleştiremeden hayatını kaybetti. Habiganj’un en küçük şehidiydi artık.
Cesedin Alınması
Cenaze, polis cephaneliğinin önünde kaldı. Polis müdahale edip tüm eylemcileri yakalamaya çalıştı. Halk toplanıp saldıranları geri püskürttü. Bir süre sonra cenazeler toplanıp hastaneye götürüldü. Hasain’in kafasından kan geliyordu. Doktor mermi yarasının ölümcül olduğunu bildirdi.
Cenaze ve Defin
6 Ağustos sabah 10.00’da Hasain ile birlikte toplam 7 şehidin cenazesi okul bahçesinde yüzbinlerce kişi huzurunda kılındı. Kalanları da daha sonra burada defnedildi. Hasain Jatrapasha köyü panchayat mezarlığına gömüldü.
Hasain Hakkında Söylenenler
Bölgede Hasain’in çok iyi, namazlı, arkadaş canlısı ve saygılı bir çocuk olduğu bilinirdi. Dedesinin dediğine göre:
“Şehit Hasain Miah çok iyi bir çocuktu. Babasıyla beş vakit namaz kılar, Abuz Said’in şehit videosunu gördüğünde babamsa birlikte yürüyüşe katılmak istediğini söyledi…”
Aile Bilgileri
– Altı çocuklu bir ailedir.
– Büyük ağabey Muhammed Zahid Hasan (14 yaşında), Kur’an hıfz ediyor.
– Hasain ikinci, ardından daha küçük üç erkek kardeşi ve en son 2 yaşındaki kız kardeşi vardır.
– Babası 35 yaşında, tezgâhta sebze satarak geçimini sağlıyor.
– Annesi 26 yaşında, ev hanımı.
Ekonomik Durum
Aile son derece yoksuldu. Zaman zaman balıkçılıkla ek gelir sağlansa da hasarın karşılığı oldukça azdı. Hasain’in ölümüyle ailenin durumu daha da kötüleşti. Aylık 20.000 Taka gibi düşük bir gelirle 7 kişiyi geçindirmeye çalışıyorlardı. Yaşam alanları eski tenekeden yapılmış küçük bir barakadaydı. Hasain kaybıyla aile büyük bir sarsıntı yaşadı; babası yıkıldı, annesi bayıldı.
Kısa Bilgiler
Adı: Muhammed Hasain Miah
Baba: Muhammed Şanu Miah
Anne: Sajeda Aktar
Doğum: 10 Haziran 2012
Meslek/Pozisyon: Öğrenci, 6. sınıf
Aile Üye Sayısı: 7
Adres: Jatrapasha köyü, Ward 3, West Union, Baniachong, Habiganj
Olay Günü: 5 Ağustos 2024
Yer: Baniachong karakolu önü
Yaralanma Saati: 13.30
Saldırgan: Polis memuru Satish Kumar
Şehit Saati ve Yeri: 5 Ağustos 2024, karakol önü, saat 13.30
Cenaze: 6 Ağustos 2024, saat 10.00, Elar High School sahası
Mezar: Panchayat mezarlığı, Jatrapasha, Baniachong, Habiganj
İhtiyaçlar ve Öneriler
Barınma desteği
Babanın kazanç kaynağı için iş imkânı
Kardeşlerin eğitimine aylık destek