Tahmid Bhuiyan

Narsingdi ilçesinin Sadar karakoluna bağlı Chinishpur köyünde, 8 Mayıs 2009’da dünyaya gelen bir çocuktu Tahmid Bhuiyan. Kimin bilirdi ki, ergenliğe adım atmadan yıldızlaşacak, parlak bir ışık gibi doğacaktı…
Ailesi tarafından “Tahmid Bhuiyan” adı verilen bu çocuk, olağanüstü bir yeteneğe ve keskin bir zekâya sahipti. Üç çocuklu ailenin tek erkek çocuğuydu. Tahmid’in doğumuyla, Rfiqul Islam ve Taiyeba Begum, ilk defa anne-baba olmanın mutluluğunu yaşadılar.
Aile, akrabalar, komşular ve arkadaşları Tahmid’i dürüst, çalışkan, alçakgönüllü, samimi ve iman sahibi bir çocuk olarak tanımlıyordu. Küçücük yaşından itibaren beş vakit namaz kılardı.
NKE School & Home’s'de dokuzuncu sınıf öğrencisiydi. İngilizce şiir yazmak gibi yaratıcı bir hobisi, aynı zamanda kriket oynamayı çok severdi. Hayali büyüyüp profesyonel bir kriketçi olmaktı. Kriket sopası, şapkası, topu hâlâ odada duruyor; ama Tahmid yok. O nesneler bile onu arıyor… Babası, bu oğluyla gurur duyacaktı; hiç düşünmemişti ki, Tahmid bir gün onları geride bırakıp sonsuzluğa yol alacaktı. İşte bir annenin ve babanın en büyük hayaliydi o küçük çocuk: aileyi geçindirmek, anne yorgunluğunu sona erdirmek. Ne acı, bu faşist rejim binlerce annenin yüreğinden çaldı evladını.
Ailenin Ekonomik Durumu
Baba, anne ve iki küçük kız kardeşle, toplam dört kişilik alt-orta sınıf bir aileydi. Ailenin tek gelir kaynağı babası Rfiqul Islam’dı; kendisi bir köy sağlık çalışanıydı. Tahmid, ailenin tek erkek çocuğuydu. Kardeşleri: Linat (13), sınıf 7’de, ve küçük kardeş Taşfiya (1,5). Aile kendi evinde yaşıyor, tarıma elverişli arazileri yok. Sadece 4 dönümlük küçük bir toprakta bulunan mütevazı bir evde yaşıyorlardı.
Olayın Arka Planı
18 Temmuz 2024’te ülkede olağandışı bir durum yaşanıyordu. Öğrencilerin birleşik protestoları ile faşist diktatör ve destekçisi kolluk güçleri (polis, BGB, ordu) karşı karşıyaydı. Bu, yeni bir bağımsızlık ciddi anlamda yürütülüyordu. Öğrenciler ülke çapında tam kapanma ilan etmiş, ortam sessizleşmişti. Hakları için direnen öğrenciler bastırılamıyordu; kaybolmalar, cinayetler, gözaltılar sistemli şekilde devam ediyordu. Öğrencilerin muhalefetini kırmak isteyen bu faşist hükümet, interneti tüm ülkede keserek öğrencilerin organize olmasını engellemeye çalıştı. O gün tarihi açıdan lekeli bir gün oldu: tüm ülke kasvetle kaplıydı, korku hâkimdi. Kırsalda asılsız söylentiler yayıldı: “Diktatör Hasina ülkeyi terk etti”, “BNP lideri Khaleda Zia öldü” gibi… Halk durumu takip edemiyordu. Anne babalar, çocuklarının canlı mı yoksa cansız mı döneceğini endişeyle bekliyordu.
Tahmid’in O Günkü Sonu
18 Temmuz öğleden sonra, namazını kılıp yemek yedikten sonra, bir farkla, bu sefer ailesine haber vermeden evden çıktı. Protesto için Zelenkhan köprüsüne giderken faşist polis tarafından hedef alındı. Otobüs mobilya deposu binasının üst kattan ansızın ateş açıldı; bir değil, birçok kurşun yağdırıldı. Tahmid bu öfkeye uzun dayanamadı; yolda yere yığıldı, o küçük beden kısa süre içinde yaşamını yitirdi. Saat 16:30’du… Bu minik beden ne kadar kurşunun yüküne dayanabilirdi ki?
Cesede Yapılan Hakaretler
Tahmid’in arkadaşları ve muhalif öğrenciler önce onu hastaneye götürmek isterken, polis buna engel oldu. Zorlukla yetiştirilen tahmin üzerine, hastanede Tahmid’in öldüğü bildirildi. Hastanede konuşlanmış filyasyon durumu da polis şiddeti altında kaldı—birçok genç adaletsiz şekilde yaralandı. Ceset tekrar okul bahçesine taşındığında da polis vahşetinden nasibini aldı; daha çok öğrenciyi vurdu. Bu korkunç eylemler, hem aileyi hem de tüm toplumu perişan etti. Tahmid, Chinishpur’un toplu mezarlığına defnedildi.
Yakınlarının Anıları
Annesi: Ancağının gözleri küçüldü, konuşmayı unuttu. Kayıp acısını taşıyor. Sürekli mezarda oğlunun sesini duyduğunu söylüyor; namaz ve kriket ekipmanlarını bildiriyor… Her köşe onu çağırıyor gibi geliyor.
Babası: “Çok özlüyorum. Namaza oğlumun yanında başladım; o bile bana eşlik ediyordu. Nasıl unutabilirim? Tek arzum, gerçek suçluların adil şekilde yargılanması. Hiçbir baba bir evlat cenazesini taşımak zorunda kalmasın…”
13 yaşındaki ablası: “O benim öğrenme partnerim, sırdaşım, şakamızdı. Son gece birlikte ders çalışmıştık. Şimdi masada okuyamıyorum; adını bile haykırmak istiyorum: 'Her şeyimi aldınız, kardeşimi geri verin!'”
1,5 yaşındaki küçük kız kardeş: Kardeşinin nerede olduğunu anlamıyor. Her köşeye bakarak “abi burada mı?” diye soruyor.
Amcası: “Sadece ahbabı değil, evladından üstün sevgiyle bağlıydım. O kadar yetenekliydi ki, caniler bu gelişmesini bile engelledi.”
Teachers ve arkadaşları: Tahmid inanılmaz yetenekli, alçakgönüllü bir öğrenciydi. Dualarıyla, davranışıyla herkesi etkilerdi. Arkadaşları diyor ki: “Biz kardeş değil kaybettik. Ruhani bir lider, rehber, imanlı bir kardeşti. Varlığıyla gurur duyduk.”
Şehidin Kişisel Bilgileri – Özet
Tam Adı: Tahmid Bhuiyan
Doğum Tarihi: 08/05/2009
Meslek: Öğrenci
Adres: Köy: Chinishpur, Bölgede, Narsingdi Sadar, Narsingdi
Baba: Rfiqul Islam (46), meslek: köy sağlık çalışanı
Anne: Taiyeba Begum (36), meslek: ev hanımı
Aile Üye Sayısı: 4
Kardeşler: Linat Bhuiyan (13), sınıf 7; Taşfiya Islam (1.5)
Olay Yeri: Zelenkhan Çeşmesi, Narsingdi
Saldıran: Faşist Hasina destekli polis
Yaralanma Tarihi: 18/07/2024
Ölüm Tarihi/Saati: 18/07/2024, saat 16:30
Mezar Yeri: Chinishpur toplu mezarlığı