Nazmul Mia

Mücadelesi ilkeydi,
Hayatı boyunca acı yoldaşıydı,
Şehadeti ise en büyük hakikatiydi.
Nazmul Mia, 1 Şubat 2000 tarihinde Gaibandha ilinin Sadullapur bölgesine bağlı Kamarpur Birliği’nin Nurpur köyünde, merhum Hamidul İslam ve Golevan Begüm’ün çok yoksul ve sade bir ailesinde dünyaya geldi. Babası Hamidul İslam bir gündelik işçiydi. Üç kardeşin en büyüğü olan Nazmul, ablası Hiramonî ve küçük kız kardeşi Ayşe’yi çok severdi. Nazmul, hayalperest ve özgür ruhlu bir gençti. Yoksulluğun zincirlerini kırmak ve hayatını değiştirmek istiyordu; fakat bu arzusunu gerçekleştirme fırsatı bulamadı.
Babası vefat ettiğinde evin geçim yükü onun üzerine bindi. Ailede sadece üç sot (yaklaşık 1200 ft²) arsaları vardı. Sekizinci sınıfa kadar okuyabilen Nazmul, ailesine destek olmak için eğitimini bırakmak zorunda kaldı. Geleceğe dair umutlarını geride bırakarak, Dhaka’da bir konfeksiyon fabrikasında (şapka üretimi) düşük maaşla, ağır koşullar altında çalışmaya başladı. En büyük arzusu ailesinin sıkıntılarını biraz olsun hafifletmek, annesinin ve kız kardeşlerinin yüzünü güldürmekti.
Dhaka'nın Savar bölgesindeki Ashulia'nın Shimultola Mahallesi'nde küçük bir ev kiralayarak yaşıyordu. Kendi ihtiyaçlarından çok ailesine para gönderirdi. Tüm zorluklara rağmen eğitime olan sevgisini hep korudu. Gerçekliğin sert yüzüne rağmen hep ilerlemeyi hayal etti. Nazmul, fakirliği, ağır çalışmayı ve ailesine duyduğu derin sevgiyi bir yaşam mücadelesine dönüştürmüştü. Kız kardeşlerini evlendirmişti. Annesinin seçtiği biriyle evlenip huzurlu bir yuva kurma planları vardı. Ancak ülkenin çalkantılı döneminde, öğrenci-halk hareketinin çağrısına kulak tıkayamadı.
Babasıyla geçirdiği zaman kısa sürmüş olsa da, onu bir idol olarak görüyordu. Babasından, zulüm karşısında asla boyun eğmemeyi öğrenmişti ve bu ilkeyi hayatının son anına kadar taşıdı.
Durum
Gaibandha'nın Sadullapur bölgesine bağlı Nurpur köyünden 24 yaşındaki Nazmul, çok yoksul bir ailenin en büyük çocuğuydu. Babası vefat ettikten sonra evin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Ailenin arsadan başka hiçbir mal varlığı yoktu. Evdeki bütün birikim onun tedavisi için harcandı. Şu anda annesi ve yaşlı büyükannesi son derece zor şartlarda yaşam mücadelesi veriyor.
Olayın Arka Planı
2024’te Bangladeş’te başlayan “Kota Reformu Hareketi” ve “Sivil İtaatsizlik Hareketi”, öğrenci ve halkın birleştiği bir ayaklanmaya dönüştü. 5 Haziran 2024’te Bangladeş Yüksek Mahkemesi, 2018’de çıkarılan bir genelgeyi iptal ettikten sonra hareket yeni bir ivme kazandı. Bu süreçte hükümet baskı ve şiddetle karşılık verince protestolar yaygınlaştı.
15 Temmuz’da öğrenciler ve iktidar yanlısı öğrenci örgütü Chhatra League üyeleri arasında çıkan çatışmalar sonrası ortam daha da gerginleşti. Ardından güvenlik güçleri (polis, RAB, BGB) ve hükümet destekçileri, göstericilere silahla müdahale etti. Bu süreçte yüzlerce protestocu, hatta çocuklar bile hayatını kaybetti. Resmi kayıtlara göre, Dhaka Tıp Fakültesi Hastanesi’ne 1700 kişi kaldırıldı, 98 kişinin öldüğü bildirildi. Ancak doktorlara göre ölü sayısı 100’ü aşmış olabilir.
Başta kota reformu talebiyle başlayan bu halk hareketi, hükümetin sert müdahalesiyle Başbakan’ın istifasını talep eden bir ayaklanmaya dönüştü. Temmuz ayı içinde yüzlerce silahsız vatandaş öldü, binlercesi yaralandı. Hareket bir ay içinde bir halk devrimine dönüştü ve iktidardaki Awami League’in 15 yıllık baskıcı yönetimi sona erdi.
4 Ağustos’ta ülke genelinde öğrenciler ve halk tekrar sokağa döküldü. Nazmul’ün çalıştığı fabrika saat 14.00’te tatil edildi. Saat 16.00 sularında, Nazmul ve üç arkadaşıyla birlikte Ashulia’nın Baipail bölgesindeki eşitsizlik karşıtı gösterilere katıldı. Ancak bu adalet arayışı, silah sesleriyle kana bulandı. Nazmul ve bir arkadaşı kurşunla vuruldu. Dhaka Tıp Fakültesi Hastanesi’ne götürüldüler; ambulansları yolda en az beş kez durdurulup arandı.
Nazmul’ün arkadaşı 4 Ağustos’ta hastanede hayatını kaybetti. Nazmul, 5 Ağustos sabahı saat 7’de ameliyata alındı; göğsünün altına isabet eden kurşun akşam 7’de çıkarıldı. Önce yoğun bakıma, ardından normal servise alındı. Yakınlarının iddiasına göre, defalarca talep edilmesine rağmen hemşireler gerekli ilaçları ve serumları vermedi, pansumanlar düzenli yapılmadı. Doktorlar umutlu olduklarını belirtmiş olsa da, Nazmul 9 Ağustos akşamı hayatını kaybetti.
Yakınları cenazeyi almak için gittiğinde, hastane yönetimi ödeme yapılmadan teslim etmeyeceğini söyledi. Öğrencilerin müdahalesiyle cenaze alınabildi. Nazmul, köyündeki mezarlıkta babasının yanına defnedildi.
Yakınlarının Görüşleri
Büyükannesi, gözyaşları içinde şunları söyledi:
“Onun kazandığı parayla geçiniyorduk. Ne paramız kaldı, ne oğlum. Şimdi ne yapacağız? İlaç bile alamıyoruz, yiyeceğimiz yok.”
Küçük kız kardeşi Ayşe, duygularını şöyle dile getirdi:
“Ağabeyim ölünce biz tamamen yıkıldık. Artık nasıl geçineceğiz bilmiyoruz.”
Ablasının eşi şöyle dedi:
“Nazmul çok dürüst, nazik ve adil bir insandı. Evimizin direğiydi. Onu hiçbir zaman yanlış bir iş yaparken görmedim.”
Komşuların ifadesine göre:
“Köydeki en yoksul aile onlardı. Babası öldükten sonra evi Nazmul geçindiriyordu. Eşitlik mücadelesine katıldı, kurşunla vurularak hayatını kaybetti. Ailesine kimse sahip çıkmadı. Onun fedakârlığı karşılıksız kalmamalı. Devletten talebimiz, Nazmul’a resmî şehit unvanı verilmesi ve ailesine yardım edilmesidir.”
Şehidin Kişisel Bilgileri (Özet)
Adı: Nazmul Mia
Doğum Tarihi: 01.02.2000
Meslek: Tekstil İşçisi
Aylık Gelir: 10,000 Taka
Kalıcı Adres: Köy: Nurpur, Birlik: Kamarpur, Bölge: Sadullapur, İl: Gaibandha
Şu Anki Adres: Semt: Shimultola, Bölge: Jamgora, Bölge: Ashulia, İl: Dhaka
Baba: Hamidul İslam (merhum)
Anne: Golevan Begüm, ev hanımı, 40 yaşında
Aile Üyeleri: 3 kişi (anne, büyükanne)
Olay Yeri: Baipail, Ashulia
Saldırgan: Polis
Yaralanma Zamanı: 04.08.2024, Saat 16:00
Vefat Tarihi ve Saati: 09.08.2024, Saat 19:00, Dhaka Tıp Fakültesi Hastanesi
Mezarın Konumu: Kendi köyünd