Md. Akhtaruzzaman Naim

Temmuz Devrimi'nin gururlu bir şehidi olan Md. Akhtaruzzaman Naim fakir bir ailenin çocuğudur. 1 Ocak 1981’de doğmuştur. Doğum yeri kendi bölgesi olan Patuakhali’dir. Babasının adı merhum Abdur Rab Mia, annesinin adı ise Mozah: Naznin Nahar’dır. Şehit Md. Akhtaruzzaman Naim, ailenin tek dayanağıydı. ACİ Pharmaceutical şirketinde bölge müdürü olarak çalışıyordu.
Ailenin Mevcut Durumu
Patuakhali, Baufal bölgesinin Jamalkati köyünden merhum Abdul Rab Usta’nın oğlu Akhtaruzzaman Naim, işi dolayısıyla Mirpur Shah Ali’nin ‘A’ Blok, Garibe Nowaz bölgesinde ailesiyle birlikte yaşıyordu. Üç erkek kardeş ve bir kız kardeş arasında en büyüğüydü. 6 yaşında bir oğlu vardı. Babası olmadığı için tüm aile sorumlulukları onun üzerindeydi. Tek geliriyle tüm aileyi geçindiriyordu. Aileye ait hiç toprak veya mülk yoktu denebilir. Annesi Minara Begum, yaşlılık nedeniyle çoğu zaman hastaydı. Aile sürekli maddi zorluklar içindeydi.
Temmuz Devrimi Günleri
Kotanın reformu talebiyle tüm öğrenci halkı birleşerek mücadeleye başladı. Ancak hükümet buna engel oldu. Bu nedenle hareket hızla büyüdü. Tek bir platforma ihtiyaç duyuldu; bu platform hareketi hızlandıracaktı. Böylece 1 Temmuz 2024’te “Eşitsizliğe Karşı Öğrenci Hareketi” adlı ortak bir platform kuruldu. Bu hareket, dört talep çerçevesinde 1 Temmuz’dan itibaren ülke genelinde sürekli eylemler düzenledi. 2-6 Temmuz arasında çeşitli kurumların öğrencileri protestolar, insan zincirleri ve yolları kapatma eylemleri yaptı.
7 Temmuz’da eşitsizliğe karşı öğrenci hareketi başkentte toplu taşıma hizmetlerini durdurdu ve yolları kapattı; bu eylemler daha sonra ülke çapında “Bangla Blokaj” adıyla devam etti. Blokaj sırasında başkentte sadece metro çalışıyordu. Takip eden günlerde ülkenin farklı bölgelerinde benzer eylemler gerçekleştirildi. Öğrenciler bu eylemlerde öğrenci birliği ve polis şiddetine maruz kaldı.
14 Temmuz’da eylemciler başkentte kitlesel yürüyüş yaparak Cumhurbaşkanı Md. Sahabuddin’e bir dilekçe sundu. O gün dönemin Başbakanı Şeyh Hasina, kotayı protesto eden öğrencilere “hainlerin torunları” diye hakaret etti. Buna karşılık öğrenciler alaycı şekilde “Sen kimsin? Ben kimim? Hain, hain; kim dedi? Kim dedi? Zorba, zorba” ve “Hakkımızı isterken hain olduk” sloganları attı. Ertesi gün, 15 Temmuz’da iktidardaki parti ve yetkililer öğrencileri “Kurtuluş Savaşı ruhunu bozmakla” suçladı.
15 Temmuz’da öğrenci birliği, genel öğrencilere ani bir saldırı düzenledi; bu saldırı 1971’in kara gecesini bile gölgede bıraktı. Sopalar, hokey sopaları, demir çubuklar, bıçaklar ve çeşitli silahlarla saldırıldı. Öncesinde parti genel sekreteri ve köprü bakanı Obaidul Quader, öğrenci birliğini saldırıya teşvik etti. Öğrenci birliği liderleri saldırı için hazırlık yaptı ve gece kampüse silahlarla girdi. Bu saldırının baş aktörleri Dhaka Üniversitesi öğrenci birliği başkanı Shayan ve sekreteri Tanvir Hasan Soikat, Jagannath Üniversitesi öğrenci birliği başkanı İbrahim Forayzi ve sekreteri SM Akhtar Hossain idi. Çevre üniversitelerden ve gençlik birliği üyelerinden destek aldılar. Saldırı o kadar vahşiydi ki ülke genelinde büyük tepki çekti. Yaralı öğrenciler hastaneye kaldırıldığında da öğrenci birliği saldırmaya devam etti. Dhaka Tıp Fakültesi o gün savaş alanına döndü.
Öğrenci birliği saldırganlarının saygısız tavrı milleti hayal kırıklığına uğrattı. Jagannath Üniversitesi tiyatro bölümü öğrencisi Russell Ahmed, “11 kişiyi dövdüm, sağlıklı olan 12’nciyi de döveceğim” diye sosyal medyada yazdı. Benzer birçok saldırgan böyle davranışlar sergiledi. Daha fazla kişi Jagannath Üniversitesi’nden saldırılara katıldı. Bunlardan bazıları şunlardı: genel sekreter SM Akhtar Hossain’ın yoldaşı Meraj (İslam Araştırmaları Bölümü, 11. sınıf), İbrahim Sanim, Eğitim ve Araştırma Bölümü 12. sınıfından Saidul Islam Said, İslam Tarihi ve Kültürü Bölümü 12. sınıfından Akash, 12. sınıf öğrencisi Md. Yunus, 13. sınıf öğrencisi Habib, Sosyal Hizmet Bölümü 14. sınıf öğrencisi Nazrul Islam Sagar, Sajedul Islam Soikat, Hukuk Fakültesi 14. sınıf öğrencisi Abdur Rahman, Obaidullah Hasib, Sosyoloji Bölümü öğrenci birliği başkanı Mehedi, İslam Araştırmaları 15. sınıf öğrencisi Sajbul Islam ve daha birçokları. Dhaka Üniversitesi öğrenci birliği başkanı Mazharul Kabir Shayan ve genel sekreteri Tanvirul Islam Soikat liderliğindeki farklı yurt komitelerinin üyeleri bu saldırıyı yönetti.
Takip eden günlerde ülkenin çeşitli bölgelerinde eşitsizliğe karşı öğrenci hareketi devam etti. Üniversite yurt yönetimi öğrencileri yurtları boşaltmaları için acil bildirimle uyardı ve zorla yurtlardan çıkarıldı. 17 Temmuz gecesi hareketin koordinatörleri 18 Temmuz için “Tam Kapanma” eylemi ilan etti.
19 Temmuz’da ülke çapında eşitsizliğe karşı öğrenci hareketinin genel kapanışı gerçekleşti. Bu gece hareketin merkez koordinatörlerinden Nahid Islam tutuklandı. Tutuklama sırasında, hükümet ve öğrenci hareketinden üçer temsilcinin katıldığı bir toplantı yapıldı ve hareket adına “Sekiz Madde Talebi” sunuldu. Görüşmelere koordinatörler Sargis Alam, Hasnat Abdullah ve yardımcı koordinatör Tanvir Ahmed katıldı. 20 Temmuz’da hükümetin üç bakanıyla yapılan toplantı ve talepler konusunda hareket içinde görüş ayrılıkları ortaya çıktı. Jahangirnagar Üniversitesi öğrencisi ve koordinatör Arif Sohel, “Dün gece bakanlarla görüşen üç temsilci öğrenci hareketinin bir parçası değil. Onlar bizimle değil. Eğer bu kararı alıp hareketin adına yayımlıyorlarsa yalan söylüyorlar” dedi. Diğer koordinatör Abdul Kader ise “Bazı koordinatör ve yardımcı koordinatörler aracılığıyla medya yoluyla yanlış haber yayılmaya çalışılıyor” dedi.
21 Temmuz’da hareketin bir kanadı “Dokuz Madde Talebi” ile kapanmayı sürdüreceğini açıkladı. 22 Temmuz’da hareketin koordinatörlerinden Nahid Islam dört madde talebiyle 48 saatlik ültimatom vererek “Tam Kapanma” eylemini askıya aldı. Talep edilen dört madde şunlardı: 48 saat içinde internetin açılması, kampüslerden güvenlik güçlerinin çekilmesi ve kampüslerin açılması, koordinatör ve eylemcilerin güvenliği, sokağa çıkma yasağının kaldırılması. Kapanmayı sürdürenlerle aralarında prensipte bir sorun olmadığını ancak iletişim eksikliği nedeniyle konuşamadıklarını belirtti.
19 Temmuz’dan itibaren kayıp olan hareketin koordinatörleri Asif Mahmud, Abu Baker Majumdar ve Rifat Rashid 24 Temmuz’da bulunabildi. 25 Temmuz’da hareket tarafından eylemciler için sekiz mesaj yayımlandı. Bunlar arasında mağdurların listesi hazırlanması, cinayet ve saldırılara karışanların tespiti, üniversite ve yurtların açılması için baskı yapılması vardı.
26 Temmuz’da Nahid Islam ve diğer üç koordinatör başkentte bir hastaneden zorla alındı. Kendilerini kolluk kuvveti olarak tanıtan kişiler tarafından götürüldüğü hastanede bir koordinatörün yakını ve doktorlar bildirdi. 27 Temmuz’da hareketin diğer iki koordinatörü istihbarat tarafından gözaltına alındı: Sargis Alam ve Hasnat Abdullah. 28 Temmuz’da online bir basın toplantısında, tutuklanan koordinatörlerin serbest bırakılması, davaların geri çekilmesi ve öğrenci katliamına karışan tüm suçlulara karşı tedbir alınması için 28 Temmuz’a kadar ültimatom verildi.
Aynı gün ülke genelinde duvarlara grafiti ve yazılar yapılarak çeşitli eylemler duyuruldu. 28 Temmuz gece saat 10 civarında polis nezaretindeki altı koordinatör hareketten çekildiklerini açıkladı. Ancak polis nezaretindeyken bu açıklamayı kendi iradeleriyle yapmadıklarını, hükümet ve polisin baskısıyla yaptıklarını söyleyerek hareketi sürdüreceklerini duyuranlar oldu.
31 Temmuz’da öldürülme, toplu tutuklama, saldırı, dava ve kayıplara karşı ülke genelinde “Adalet Yürüyüşü” düzenlendi.
1 Ağustos’ta istihbarat polisinde (DB) tutulan altı koordinatör serbest bırakıldı.
2 Ağustos’ta hareket “Dua ve Öğrenci Halkının Toplu Yürüyüşü” programını açıkladı.
2 Ağustos’ta DB’den serbest kalan altı koordinatör, hareketi bırakmadıklarını, polis tarafından zorla çekilen video açıklamasını gönüllü vermediklerini ve baskı altında olduklarını bildirdi. Sonrasında yeni eylem planları açıkladılar. Ülke genelinde boykot çağrısı yapıldı.
Şehit Akhtaruzzaman Naim’in Şehadet Hikayesi
Şehit Akhtaruzzaman Naim, ayrımcılığa karşı öğrenci hareketinin korkusuz bir savaşçısıydı. Hareketin başından itibaren aktif rol oynadı. 27 Temmuz 2024’te Mirpur-1’de sıradan öğrencilerle birlikte direnişte bulundu. Orada yoğun çatışmalar başladı. Polis’in göz yaşartıcı gazı etrafı kararttı. Bu kaos içinde polis sıradan insanları hedef alarak ateş etmeye başladı. Her yer karmaşaydı, kimse ne olduğunu anlayamıyordu. Akhtaruzzaman Naim bu korkunç durumun içinde kaldı. Önünde birçok kişi kurşunlanarak yere yığıldı. Polis, sınır muhafızları (BGB) ve Özel Kuvvetler (RAB) dört yandan kuşattı. Aniden bir kurşun Naim’in başına isabet etti. Kurşun başının arkasından girip ön tarafından çıktı. Anında yere yığılan Naim olay yerinde kan kaybından hayatını kaybetti. Böylece şehitler kervanına katıldı.
Şehit Hakkında Yakınlarının Duyguları
Şehidin komşusu Sayın Sogir, Naim’in şehadet haberinden derin üzüntü duyduğunu ve ruhu için Allah’tan rahmet dilediğini ifade etti.
Şehidin arkadaşı Md. Asadul Islam, “Arkadaşım Akhtaruzzaman Naim özel bir şirkette çalışıyordu. Ailesi için bir dayanak, koruyucuydu. Ölümünde geride bir eş ve bir çocuk bıraktı. Herkes onun için dua edecek. Allah ona cennetin en yüksek makamını versin ve ailesine bu acıya dayanma gücü nasip etsin. Amin.” dedi.
Şehit Md. Akhtaruzzaman Naim Hakkında Kısa Bilgi
Adı: Şehit Md. Akhtaruzzaman Naim
Meslek: Memur
Çalıştığı Kurum: ACI Pharmaceuticals Company
Doğum Tarihi: 01-01-1981
Yaş: 40
Baba: Merhum Abdur Rob Mia
Anne: Moşa Naznin Nahar
Kalıcı ve Güncel Adres: Köy: Jamalkati, Birlik: 3 No’lu Dhanuya, Polis Merkezi: Bauphal, İlçe: Patuakhali
Saldırgan: Diktatör Hasina’nın ölüm mangası tarafından ortaklaşa yapılan ateş
Şehadet Tarihi: 27/07/2024, Saat 15:00
Şehadet Yeri: Mirpur-1
Şehit Ailesi İçin Öneriler:
1. Ailesine maddi yardım sağlanması gerekiyor.
2. Şehidin oğlunun sorumluluğunun üstlenilmesi gerekmektedir.