📜
Şehitlik Olayı ve Detayları
Şehit Tayim Bhuiyan, 2 Aralık 2004’te başkent şehirde doğdu. O, anne ve babasının en küçük sevgili çocuğuydu. Karakterindeki nezaket ve kişisel davranışlarıyla diğerlerinden farklıydı. Ortaokulu tamamladıktan sonra 2022 yılında Adamjee Nagar M W College’da 11. sınıfa kayıt oldu. Şehadetinden önce ticaret bölümünde 12. sınıf öğrencisiydi. Hayatta büyük hayaller kuruyordu. Şehidin babası Bangladeş Polisi’nde dürüst bir memurdu ve SI (Sub-Inspector) olarak görev yapıyordu. Annesi ise geleneksel bir Bangladeşli ev hanımıydı ve ev işlerini kendi elleriyle yapardı. Tayim’in iki ağabeyi yurt içinde ve dışında yüksek öğrenim görmekteydi.
20 Temmuz’da eşitsizlik karşıtı hareket sürerken hükümet sokağa çıkma yasağı (karantina) ilan etti. O gün öğle 12’den 2’ye kadar karantina gevşetilmişti. Bu sırada Tayim ve iki arkadaşı birlikte Jatrabari’nin Kajla bölgesinde çay içmeye gittiler. Giderken Tayim arkadaşına dedi ki, “Çayımızı içtikten sonra harekete katılacağız.” Çayhanede çay içerken ikisi sohbet ediyordu. Kajla o gün hareketin yoğun etkisi altındaydı. Her yerde öğrenci hareketinin güçlü savaş naraları yankılanıyordu. Awami Lig’in teröristleri ve zalim polis güçleri ile öğrenciler ve halk arasında kovalamaca başladı. Bir noktada o zamanki Jatrabari Awami teröristleri, örneğin Iqbal Hossain, Shamim, Tanzil Ahmed’in emirleriyle Ward görevlisi Zakir Hossain ve adamları protestoculara göz yaşartıcı gaz, ses bombası, plastik mermi ve kesici fişekler attılar.
Öğrenciler hayatlarından korkup kaçmaya başladılar. Tayim ve iki arkadaşı Liton Çay Dükkanı’na girip kepengi çektiler. Ancak kepengin altı yarı açıktı. İçeride olanları polis dışarı çekti. Kadro üyesi Zakir Hossain, ateşten kaçmak için koşmalarını söyledi. Hayatta kalmak için şehit Tayim en önde koştu. Zakir gülerek üzerine ateş etti. Teröristler etrafı sardı, kimse kurtarmaya cesaret edemedi. Tedavisiz olarak Tayim sokakta şehit düştü. Birkaç kişi zorla hastaneye götürmek istedi ancak Zakir onları engelledi ve “Cesaretiniz varsa ileri gelin” dedi. İnsan kılığındaki canavar Zakir ve kan emici Awami destekçileri oradan çekilince yerel halk şehidin cesedini Dhaka Medical College’a götürdü. Şehidin cep telefonundan, polis babasına hastane görevlileri olay hakkında bilgi verdi. Oğlunun cesedindeki kurşunu görünce baba, üst düzey bir yetkiliye “Birini öldürmek için kaç kurşun gerekir, efendim?” diye sormuştu.
Yüksek Öğrenim Hayalleri Kurşunla Paramparça Oldu
Şehit Tayim yüksek öğrenim hayalleri kuruyordu. Sevdiği alanda yurt dışında okumayı planlıyordu. Bu yüzden Fransa vizesi ve pasaportunu hazırlamıştı. Fakat zalim Hasina’nın yönetimindeki hain çete Zakir ve adamlarının kurşunları, bu parlak öğrencinin tüm hayallerini bir anda yok etti. Pasaportu ve vizesi hazır olmasına rağmen katil kurşunu Tayim’in hayatını aldı.
Deli Gibi Anne
Şehit Tayim’in babası polis memuru. Ailesiyle birlikte Dhaka ilçesi Jatrabari’nin Rasulpur bölgesinde kiralık bir evde yaşıyorlar. Şehit oğlunu kaybettikten sonra annesi neredeyse delirmiş durumda. Diyor ki:
“Oğlum benim elimle yaptığı ekmeği yiyip çıkardı. Bir süre sonra haber geldi, oğluma ateş açılmış. Onu hedef alarak öldürdüler. Oğlum her gün öğrenci hareketinde ön saflarda liderlik yapardı. Çok zeki bir çocuktu. Hayali yurtdışında okumaktı. Oğlumu vuranları herkes tanıyor. Onların idamını istiyorum.”
“Birini öldürmek için kaç kurşun gerekir efendim?”
Kotanın yeniden düzenlenmesi talebiyle yapılan hareket sırasında bu başlıklı haber sosyal medyada yayıldı. Haberin tam metni aşağıda sunulmuştur:
Geçen cumartesi günü, Dhaka Medical College Hastanesi’nin çeşitli servislerinde Rajarbag Polis Hattı’nın yardımcı müfettişi Maynal Hossain ve eşi koşturuyorlardı. Ellerinde 17 yaşındaki Imam Hossain Tayim’in bir fotoğrafı vardı. Fotoğrafı göstererek görenlerden bu çocuğu tanıyıp tanımadıklarını soruyorlardı. Saat 5’ten sonra iki saat boyunca Tayim’in adını mağdurlar listesinden aradılar. Daha sonra bir gazeteci Tayim’in babasına morgda arama yapmasını söyledi. Hemen acil servisin morguna doğru koştular. Bir morg kapısı açıldığında içeri girdiler. Kanla kaplanmış kesici fişek yaraları olan Tayim’in cansız bedeni yatıyordu. Oğlunun cesedini görünce Maynal Hossain donakaldı. Eşi bayılmadan önce yere yığılmış halde çığlık atıyordu: “Ah Allah’ım! Oğlumu kim öldürdü! Niye bana söylemeden dışarı çıktı?” Kotaların yeniden düzenlenmesi talebiyle yapılan protesto yürüyüşüne katılmak için öğrenci Tayim, cuma sabahı saat 11 civarında Jatrabari’deki evlerinden çıkmıştı. Öncesinde üç gün boyunca Jatrabari’de çatışmalar yaşanmıştı ama Tayim evde tutulamamıştı.
Bir saat kadar sonra Tayim’in ailesini biri arayarak oğullarının vurulduğunu ve Dhaka Medical College Hastanesi’ne götürüldüğünü haber verdi. Maynal şöyle dedi:
“Kota düzenlemesi talebiyle hareket başlayınca küçük oğlum katıldı. Ona hareket etmeme demiştim. Karantina varken dışarı çıkmasına izin vermemiştim. Ama dinlemedi.” Morgda Tayim’in cesedini bulduktan sonra telefonda Maynal şöyle diyordu:
“Efendim, oğlum öldü. Göğsüne çok sayıda kurşun isabet etti. Efendim, oğlum yok artık.”
Bir soru sorarak devam etti:
“Birini öldürmek için kaç kurşun gerekir efendim?” Maynal, oğlunun vurulduğunu öğrenince üstlerinden izin alarak gelmişti. Daily Star gazetesinin bildirdiğine göre telefonda konuşurken karşıdaki kişinin kim olduğunu kesin olarak anlayamamıştı.
Şehidin Bilgileri Kısaca
İsim: Md. Imam Hasan Tayim Bhuiyan
Meslek: Öğrenci
Doğum Tarihi ve Yaş: 02/12/2004, 20 yaşında
Yaralanma ve Şehadet Tarihi: 20 Temmuz 2024, Cumartesi, yaklaşık öğlen 12:30
Şehadet Yeri: Kajla
Defnedildiği Yer: Köy mezarlığı
Mezar GPS Konumu: 23°27’00.8” G, 91°00’00.4” D
Kalıcı Adres: Köy: Etbarpur, Thana/İlçe: Chandina, Bölge: Comilla
Baba: Md. Maynal Hossain Bhuiyan
Anne: Mosa Parvin Akter
Ev ve Mal Varlığı Durumu: Köyde yarı sağlam bir ev var
Kardeş Bilgileri: İki büyük ağabey var. İkisi de eğitim görmekte.