Parvez Bepari

Kahramanların asla ölmediği söylenir. Onlar hem uyanıkken hem de uykuda insan kalbinde ölümsüz olarak yaşarlar. Aynı şekilde, Chandpur’un Bepari ailesinden Parvez Bepari de insanların kalbinde sonsuza dek yaşayacaktır. O, mücadeleci ve cesur bir gençti. Parvez, 1 Ocak 2001 tarihinde, Chandpur ilinin Matlab Uttar nahiyesine bağlı Barhatia köyünde yoksul bir ailede dünyaya geldi. Babası: Md. Sobuj Bepari, annesi: Shamsun Nahar.
Üç kız kardeş ve bir erkek kardeşten oluşan ailede Parvez en büyüğüydü. Baba aile reisi olmasına rağmen hasta olduğu için üç kız kardeşiyle birlikte tüm ailenin sorumluluğunu Parvez üstlenmişti. Yoksulluk içinde büyüyen Parvez fazla eğitim alamadı. Beşinci sınıfa kadar okuduktan sonra yoksulluğun baskısıyla ve ailesine bakma zorunluluğuyla başkente gitmek zorunda kaldı. Küçük yaşlardan itibaren mücadele etmeyi öğrenmişti. Yoksulluğun acısı, ağır çalışma koşulları ve ailesine duyduğu derin sevgi, Parvez’i hayat mücadelesinin yaşayan bir simgesi hâline getirmişti.
Şehit Parvez Bepari’nin Ekonomik Durumu
Şehit Parvez, ailesinin tek gelir kaynağıydı. Başkent Dakka’nın Badda semtinde bir mobilya mağazasında çalışan olarak görev yapıyordu. Bu nedenle, Uttara Badda bölgesinde kiralık bir evde kalıyordu. Kazandığı parayla ailenin geçimini sağlıyordu. Babası Sobuj Bepari, daha önce vapurda işçi olarak çalışıyordu, ancak artık hastalığı sebebiyle evde işsiz oturuyor. Bu yüzden tüm aile sorumluluğu Parvez’in omuzlarındaydı. Üç küçük kız kardeşin eğitim masrafları da dahil her şey ona aitti. Ay sonunda sadece 500 taka kendine ayırır, kalan tüm parayı ailesine gönderirdi. Maddi zorluklara rağmen, içinde bir yorgunluk hissetmiyordu; aksine ailesinin yüzündeki gülümsemede bir huzur buluyordu. Ancak kaderin acımasızlığı onun huzurlu hayatını bir anda altüst etti. Bir gün beklenmedik bir şekilde şehit oldu. Onun ölümü ailede büyük bir yas havası oluşturdu. Artık ailede gelir getiren hiçbir erkek kalmadı. Aile büyük bir endişe içinde; nasıl geçineceklerini, evin masraflarını nasıl karşılayacaklarını bilemiyorlar. Parvez’in eksikliği onların yaşamını karanlığa sürükledi. Geçim nasıl sağlanacak, kızların eğitimi nasıl devam edecek—hiçbirini anlayamıyorlar. Komşuların aktardığına göre, aileye ait sadece bir sac çatılı ev dışında başka hiçbir mal varlıkları yok. Konuyla ilgili yerel muhtar Kazi Mostak Ahmed, “Aile şu anda gerçekten çok çaresiz. Devletin ve zengin insanların onların yanında durması gerekiyor,” dedi.
Şehit Hakkında Yakınlarının Duyguları
Şehit Parvez Bepari, çocukluğundan itibaren bilinçli ve protest bir ses olarak tanınırdı. Son derece dindar ve sevecen bir insandı. Büyük küçük herkesle iyi geçinirdi. Ebeveynlerine son derece saygılı bir evlattı. Her zaman anne ve babasını düşünürdü. Küçük üç kız kardeşini çok severdi.
Annesi Shamsun Nahar Begüm şöyle dedi:
“Masum oğlum polis kurşunuyla öldü. Şimdi evimi kim geçindirecek? Üç kızımın okul masraflarını kim karşılayacak? Oğlumun cesedini bile göremedim, bu acıyı nasıl unutayım? Ben oğlumun katillerinden adalet istiyorum.”
Bu sözleri söylerken gözyaşlarını tutamıyor, çocuk gibi hıçkırarak ağlıyordu.
Parvez’in kız kardeşi Nupur, 17 Temmuz’da Parvez’le telefonda son kez konuştuklarını belirtti. Neler konuştuklarını sorunca şöyle dedi: “Nasıl olduğumuzu, düzenli yemek yiyip yemediğimizi sordu. Anneme sağlığına dikkat etmesini tembih etti.”
O günden sonra bir daha haber alınamadı. Üzgün bir şekilde ekledi:
“Kardeşimin cesedini bir kere görebilseydim biraz olsun huzur bulurdum ama o da olmadı.”
Bu sözleri söylerken boğazı düğümlendi, sonunda gözyaşlarına boğuldu. “Hâlâ bazen inanmak istemiyorum, kardeşim ölmüş. Cuma günü geldiğinde hâlâ sanki kardeşim Dakka’dan telefon edecekmiş gibi hissediyorum.”
Nupur’un gözyaşları yanındaki iki kız kardeşi, Jhumur ve Khadija’yı da duygulandırdı. Onlar da gözyaşlarını tutamadı. Bu acı, bir anda Parvez’in anne-babası ve komşularının yüzlerine de yayıldı.
Olayın Arka Planı
Temmuz 2024 boyunca ülkede eşitsizlik karşıtı öğrenci hareketi devam ediyordu. Öğrenciler, taleplerini esasen barışçıl gösteriler, insan zincirleri, protesto toplantıları ve seminerler aracılığıyla dile getiriyordu. Ancak bazı bölgelerde bu hareket çatışmaya dönüştü; güvenlik güçleri ile öğrenciler arasında gerginlik artmaya başladı. Çünkü otoriter hükümet, öğrencilerin meşru taleplerini karşılamak yerine, onlara baskı politikalarıyla karşılık veriyordu. Ülke çapında öğrencilere karşı gerçek mermi, plastik mermi, ses bombası ve göz yaşartıcı gaz kullanılıyordu. Binlerce annenin kalbi evlatsız kalıyor, binlerce çocuk babasız, binlerce kadın eşsiz kalıyordu.
Bu hareketin devamında, 19 Temmuz 2024 tarihinde öğrencilerin “Tam Kapanma / Genel Grev” çağrısıyla başkent Dakka’da büyük çaplı çatışmalar, saldırılar, yıkım, silahlı müdahale, kundaklama ve can kaybı yaşandı. Ülkenin diğer ilçelerinde de geniş çapta protesto, çatışma ve şiddet olayları meydana geldi. Polis ve BGB’nin (sınır güvenliği gücü) acımasız ateşi sonucu toplam 119 kişi şehit oldu.
Bu olaydan sonra öğrenci hareketi bir halk hareketine dönüştü. O gün sokakta öğrencilerden çok, çeşitli meslek ve sınıftan insanlar vardı; tek bir ortak talepleri vardı: otoriter yönetimin sona ermesi.
Özellikle başkent Dakka, ülkenin diğer bölgelerine kıyasla çok daha şiddetli bir hale geldi. Yüzlerce insan o gün şehit oldu. Özellikle Jatrabari, Uttara, Rampura-Badda, Science Lab, Mirpur 1 ve 10, Mohakhali, Mohammadpur ve Savar bölgeleri hareketin ana merkezleri hâline geldi. Aynı gece ülke genelinde sokağa çıkma yasağı ilan edildi, ordu konuşlandırıldı ve internet hizmetleri tamamen kesildi. Böylece tüm ülke bir anda bilgi karartması içine düştü.
19 Temmuz'un Kanlı Gecesi ve Şehit Parvez’in Hikayesi
Bu kanlı 19 Temmuz gecesi, Parvez anne-babasının kucağını sonsuza dek boş bırakarak şehit oldu. Aile üyeleri ve görgü tanıklarının aktardığına göre, 19 Temmuz gecesi saat 22:00'de, başkent Rampura bölgesinde eşitsizlik karşıtı öğrenci ve halk yürüyüşüne katılan Parvez, polis kurşunuyla olay yerinde hayatını kaybetti.
Cesedi, yerel halk tarafından Dhaka Tıp Fakültesi hastanesinin morguna götürüldü. Daha sonra cenaze, Anjuman Mufidul Islam tarafından muhtemelen Kakrail ya da Mugda mezarlığında defnedildi. Ancak mezarın yeriyle ilgili net bilgi olmadığından, ailesi hâlâ mezarı tespit edememiş durumda.
Annesi Shamsunnahar Begüm şöyle diyor:
“İki gün boyunca Parvez’den hiçbir haber alamadık. Sonra tanıdıklardan biri arayıp dedi ki, Parvez vurulmuş ve şehit olmuş.”
Bunun ardından, Parvez’in babası Sobuj Bepari, 22 Temmuz günü Dhaka Tıp Fakültesi morguna gider ve ölü listesinde oğlunun ismini görür.
Parvez’in Şehadeti ve Anlamı
Parvez’in ölümü sadece bir gencin ölümü değil; tüm bölgede derin bir boşluk oluşturdu. Çünkü Parvez yalnızca bir marangoz değildi; o, mazlumların sesi, bir direnişin sembolüydü.
O, 16 yıldır ülkeyi yöneten Şeyh Hasina’nın otoriter rejimi, oy hakkının gaspı, hayat pahalılığı, adam kaçırma ve faili meçhul cinayetler gibi baskılara karşı cesurca mücadele ediyordu. Onun ölümü sadece bir aileyi değil, bir toplumu yasa boğdu.
Bugün Parvez aramızda değil, ama onun direniş ruhu, fedakârlığı, şehadeti ailesinin gözyaşında ve halkın kalbinde yaşamaya devam ediyor.
Allah ona Cennet’ül-Firdevs’i nasip etsin, işte bugün herkesin duası bu.
Şairin sözleriyle:
Dertler neden hep böyle yürüyüşe geçer,
Emekçi halkın hayatının nabzını durdururcasına?
Neden hep acılar onları sever,
Onların neşeli-kederli hayatını sessizliğe gömerken?
Şehit Parvez Bepari – Kısa Özgeçmiş
Adı: Parvez Bepari
Mesleği: Marangoz
Doğum Tarihi: 01 Ocak 2001
Şehadet Tarihi ve Saati: 19 Temmuz 2024, Cuma, saat 19:00
Şehadet Yeri: Bilinmiyor
Defin Bilgisi: Anjuman Mufidul Islam tarafından defnedildi, mezar yeri bilinmiyor
Mezarın GPS Konumu: Tespit edilemedi
Kalıcı Adresi: Barhatia, Fatehpur Purbo, Matlab Uttar, Chandpur
Baba: Md. Sobuj Bepari
Anne: Shamsunnahar Begüm
Ailenin Varlık Durumu: Köyde az miktarda toprak, küçük bir ev arsası
Kardeşler: Üç kız kardeş, erkek kardeşi yok. Hepsi öğrenci
Kız Kardeşlerin Bilgisi:
Büyük Kız Kardeş: Nupur Akter (21 yaşında, lise mezunu)
Ortanca Kardeş: Jhumur Akter (16 yaşında, 10. sınıf)
Küçük Kardeş: Khadija Akter (12 yaşında, 6. sınıf)
Şehit Ailesine Yardım Önerileri
Öneri 1: Baba için küçük bir işletme açılırsa, geçim kaynakları olur
2: Küçük kız kardeşlerin eğitim masrafları karşılanabilir
3: Aileye uygun, güvenli ve kaliteli bir konut sağlanabilir