Şahadat Hossain

Dünyaya gelen herkes eşit şartlarda doğmaz. Kimisi mutluluğun içinde, kimisi acının içine doğar. Bazıları anne babalarının sevgisi ve ilgisiyle büyür; bazıları ise bu sıcak ortamdan yoksun olarak zorluklar içinde yetişir. Şehit Şahadat da böyle bir çocuktu; küçük yaşlarından itibaren büyük sıkıntılarla büyümüştü.
25 Şubat 2008’de, babası Khallilur Rahman ve annesi Shirtaj'ın kucağında dünyaya gelen Şahadat, iki erkek kardeşten en büyüğüydü. Chandpur’un Faridganj ilçesine bağlı Balithuba köyünde doğup büyüdü. Babasının ailesinden ayrılmasından sonra büyükannesi ve diğer akrabalarının yanında büyüdü. Maddi zorluklar nedeniyle restoranlarda çalıştı, çeşitli tarım işlerinde de yardım etti.
Aile dediğimizde aslında bunlar büyükannesiydi; maddi imkânsızlık nedeniyle Şahadat küçük kardeşini kocasız kalan büyükannesine bırakmak zorunda kalmıştı. Herkes hayatta kalmayı sürdürdü ama Şahadat, zalim bir polisin kurşunu tarafından bu dünyadan ayrıldı. Bazıları “O kadar sıkıntı yaşadı, acı içinde ölmek zorunda kaldı” diyebilir; ancak Şahadat’ın ölümü ne acıydı ne de trajikti — onun ölümü bir onurdu ve o ölümü hak etti.
Nasıl Şehit Oldu
“Transparency International Bangladesh” CEO’su Dr. Iftikharuzzaman şöyle diyor:
“Son 15 yılda, Awami League pek çok anayasal kurumu yok etti. Bu kurumlar hâlâ hükümetin kontrolünde olmasına rağmen halkla bağlarını tamamen kopardılar. Awami League’in gücünün temelinde kalıcı hiçbir şey yoktu, çünkü halktan kopmuşlardı.” İşte bu nedenle, insanların içinde bir tetikleyici gerekiyordu. Bu tetikleyici, öğrencilerin hareketi oldu. Hükümet karşıtı bir hareket güçlenince, öfke doruğa çıktı. Ordu, sokağa çıkma yasağı ya da polis engelleri, halkı durduramadı; geniş yelpazedeki insanlar Dhaka’daki hükümet binalarını hedef alan bir protesto için yola çıktılar.
Siyasi analist Mohiuddin Ahmed de şöyle diyor:
“15 yıllık biriktirilmiş öfke, yüksek enflasyon, toplu taşımadaki düzensizlik, yağma ve bankacılıktaki yolsuzluk gibi sorunlarla halk, kota reformu hareketini bir eylem fırsatı olarak gördü; değişim umuduyla sokağa çıktı.”
Bu harekete katılan Tahmina Akter BBC’ye şöyle demiş:
“Devlet memuru olmak istemiyorum; başvuru yapacak yaşta bile değilim. Ama bizimle yapılan yalanlara, zulme, korku politikalarına son verilmesini istiyoruz. Bu yüzden bugün yoldayım.”
Sonuçta protesto bir zafer elde etti; ancak bu süreçte bazı masum vatandaşlar hayatını kaybetti — Awami League destekli silahlı güçler ve iş birlikçileri tarafından.
5 Ağustos’ta Katil Hasina Ülkeyi Terkettiğinde
Katil Hasina ülkeyi terk ettikten sonra, tüm ülke sevinç ve coşku içindeyken, Chandpur’un Faridganj karakolunun önünde restoran çalışanı Şahadat alnından vuruldu. O, her gün olduğu gibi dükkânın önünde duruyordu. Uzun 15 yıldır zorla iktidarda olan Awami League hükümetinin ülkeyi nasıl terk ettiğini izliyordu. Helikopterden ateş açarak, Hindistan’dan kiralanan teröristler aracılığıyla soykırım yaparak bile halkın hareketini engelleyemediler. O, düşündü ki Allah dilerse birini kraldan fakire, birini de fakirden krala çevirebilir; Hasina’nın düşüşü bunun kanıtıdır.
Çılgın kalabalık karakolun önüne geldiğinde, katil polis gücü rastgele ateş açtı. Zaferden sonra bile terörist polislerin böyle sıradan insanları öldüreceğini kimse tahmin edememişti. Polis halkın üzerine ateş ettiğinde, aniden bir kurşun Şahadat’ın alnını delip geçti. O anda Şahadat şehit oldu. Polislerin katil kurşunu alnından girip başının arkasından çıktı. Şahadat ölümle savaşamayarak genç yaşta hayatını kaybetti.
Şahadat’ı Kaybeden Ailenin Durumu
Ailesi dediğimizde, büyükannesi ve büyükbabasının ailesinden bahsediyoruz. Büyükbabası çiftçilikle uğraşıyordu. Şahadat ise bir restoranda çalışıyordu. Küçükken anne babası ayrılmıştı, bu yüzden büyükannesinin yanında büyüdü. Şehit olduktan sonra ailesinin gelir kapısı kapandı. Yaşlı büyükbaba ve büyükannesi maddi sıkıntılar içinde yaşamlarını sürdürüyor. Tek torunlarını kaybetmenin acısıyla perişan durumdalar.
Şehit Hakkında Yakınlarının Duyguları
Amcasının ifadesi: “Şahadat gibi bir çocuk kolay yetişmez. Namaz kılar, Kur’an okurdu, insanlara iyi davranırdı ve haksızlıklara karşı çıkardı. Doğru yolda olmaya çalışırdı. Küçükken anne babası ayrıldı. İki kardeştiler. Maddi zorluklar nedeniyle küçük kardeşi büyükannesi tarafından evlatlık verildi. Şahadat ise büyükannesinin yanında büyüdü. Amcası bir tamirhanede çalışıyor. Babası Barisal’de ikinci evliliğini yaptı ve çocuklarla hiçbir bağlantısı yok. Bu yüzden babası oğlunun şehit olduğunu bile bilmiyor.”
Büyükannesi, Şahadat’ı kaybetmenin acısını şöyle dile getiriyor:
“Torunum küçük yaşlardan beri benimleydi. Anne babasının sevgisini hiç görmedi. Onu zor şartlarda büyüttüm. Çok sakin bir yapısı vardı, düzenli namaz kılardı.”
Büyükannesi hüzünle ve keder dolu bir sesle ağlayarak, “Herkes geliyor ama sadece benim küçük torunum gelmiyor,” diyor.
Şehit Şahadat Hossain’in Kısa Özgeçmişi
Tam adı: Şahadat Hossain
Doğum tarihi: 25 Şubat 2008
Doğum yeri: Balithuba, Faridganj, Chandpur
Meslek: Otel çalışanı
Mevcut adres: Balithuba Köyü, Balithuba Birliği, Faridganj Karakolu, Chandpur İlçesi
Kalıcı adres: Balithuba Köyü, Balithuba Birliği, Faridganj Karakolu, Chandpur İlçesi
Aile üyeleri:
Baba: Khallilur Rahman
Anne: Mosa Shirtaj
Büyükbaba ve büyükannenin ailesi
Olayla İlgili Detaylar
Saldırgan: Awami League destekli terörist polisler
Yaralanma yeri ve zamanı: 5 Ağustos 2024, akşam 7’de Faridganj Karakolu önünde
Ölüm tarihi, zamanı ve yeri: 5 Ağustos 2024, akşam 7’de Faridganj Karakolu önünde
Cenaze töreni: 6 Ağustos 2024, sabah 10’da
Mezar yeri: Kendi köyünde köy mezarlığında