Muhammed Asif Hossain

Muhammed Asif Hossain, Noakhali ilçesi Begumganj ilçesinin Mir Alipur köyünde doğmuştur. Babasının adı Md. Morshed Alam, annesinin adı merhum Ayesha Khatun'dur. Mesleği gündelik işçidir. Faşist Awami Lig hükümeti bu ülkenin insanlarına karşı uyguladığı adaletsizliği bir buharlı silindir gibi ezmiş, bunun karşısında güçlü bir halk-öğrenci hareketi oluşmuştur. O hareketin katılımcılarından biri de şehit Asif Hossain'dir. İnsanların özgürlük mücadelesinde bu kahraman sonsuza dek bizim ilham kaynağımız olacaktır.
Samimi ve Dürüst Şehit Asif
Samimi ve dürüst bir gündelik işçi olan Muhammed Asif Hossain, açlığın ve acının üstünü kapatan, her zaman gülümseyen saf biri olarak herkes tarafından sadece sadeliği ve dürüstlüğü nedeniyle sevilirdi. Bölgedeki küçük büyük birçok kişi ona şaka yapar, çeşitli şekillerde takılırdı. Cömert kalpli Asif de tüm bu sevgiye canı gönülden karşılık verirdi. Hayatta yaşadığı acıları unutmaya çalışır, başkalarının acılarını da unutturmak isterdi. Bu yüzden kimseye kızmazdı. Kızacak ne vardı ki? O bir gündelik işçiydi. Halkın günlük mutluluk ve sıkıntılarının hem doğrudan hem dolaylı tanığıydı. Sokaklarda, pazarlarda, dar sokaklarda, kısacası evde ve dışarıda birçok olay ve kazaya şahit olurdu. Bu yüzden halkın duyarlılığını iyi anlardı; onların sevinçlerini, acılarını.
Hareketin Arka Planı
2024 yılının Temmuz ayı. Üniversitenin normal öğrencileri ayrımcılığa karşı bir öğrenci hareketi çağrısı yapmıştı. Farklı üniversite kampüslerinde ve sokaklarda çeşitli barışçıl toplantılar, yürüyüşler, gösteriler düzenliyorlardı. 16 Temmuz’da otoriter hükümet öğrencilerin barışçıl protestosuna ateş açtı. Rangpur’daki Rokeya Üniversitesi öğrencisi Abu Saeed dahil en az 6 öğrenci şehit oldu, yüzlercesi yaralandı. Faşist Awami Lig hükümeti tam anlamıyla büyük bir aptallık yapmıştı. Bir kere değil, defalarca ateş açıldı. Ateş edilince tüm ülkenin üniversite öğrencileri öfkeyle doldu. Okul, kolej ve medrese öğrencileri de onlara katıldı. Talepleri yerine getirilmeden evlerine dönmeyeceklerdi. Dört yıl önce, 2018’de Güvenli Yol Hareketi’nde küçük çocuklar trafik sorumluluğunu disiplinli şekilde üstlenmişti. Polis ve RAB araçları sürücünün ehliyeti ve belgeleri olmadığında onları durdurmuştu! Bu otoriter hükümete karşı bir tür direnişti. O dört yıldan sonra, öğrenciler daha da olgunlaştı ve üst sınıf öğrencilerle beraber ayrımcılığa karşı öğrenci hareketini büyüttüler. Ülke çapında öğrenci hareketi gittikçe sertleşirken, katil hükümetin polisi, RAB, sınır muhafızları, SWAT ve Ansar birlikleri de öğrencilerin kanıyla adeta oyun oynuyordu. 16 Temmuz’dan sonra her gün öğrencilerin kanıyla boyanıyordu sokaklar, kampüsler, yurtlar, evler. 18 Temmuz’da öğrenciler katledildi, sokağa çıkma yasağı ilan edildi ve internet kesildi. Ardından gizli katliamlar, toplu mezarlar ve 25 Mart’ın korkunç gecesini andıran toplu tutuklamalar gerçekleşti. Bir yanda sokağa çıkma yasağı yüzünden halk evlerine kapandı, diğer yanda internet kapalı olduğu için kimse hükümetin gizli kötü işlerinden haberdar olamadı. Sokağa çıkma yasağı kalktığında öğrenciler tekrar sokağa çıktı. Tekrar başladı katliamlar. Dünya, hain hükümetin mahkemelerde talepleri kabul ediyormuş gibi gösterdiği oyunları izledi. Sonunda halkın ve uluslararası baskının etkisiyle internet yeniden açıldı. Böylece dünya halkı, sokağa çıkma yasağı ve internet kesintisiyle öğrencilerin nasıl katledildiğini gördü. Sosyal medyada o görüntüler yayıldı. Halk artık evde oturamadı, sokaklara döküldü. Öğrencilere öğretmenler, meslek sahipleri, aydınlar, gazeteciler, avukatlar, işçiler, emekçiler de katıldı. Hükümetin düşürülmesi için büyük bir hareket başladı. Katil hükümetin devlet mekanizması hareket edenlere karşı her türlü zorbalığı uyguladı. Sadece kendi içindeki hainlere değil, nerede kimi bulduysa ateş etti, dövdü, kesti, öldürdü; kanlı yöneticiler ve karakter yoksunu çeteleriyle, öğrenci örgütleriyle. Muhalif grupları bile öğrenci hareketine karşı kullandı. Helikopterlerden yağmur gibi ateş açtı halka. Evde oynayan küçük çocuklar bile kurban oldu. Katil hükümetin kurşunuyla oyuncaklarının önünde yatan çocuklar vardı. Bu zor durumlarda sıradan bir vatandaş olan gündelik işçi Asif’in yüreği sarsıldı. Aklında binlerce soru belirdi.
Harekete Katılım
Bu ceset şehri; bu ölüm kabusu ülke; bu güvenilmez, inançsız devlet; bu koruyucu kılığına girmiş yırtıcıların zafer sahnesi; kana bulanmış sokaklar; mazlumun feryadıyla dolu gökyüzü; umutsuzluk ve lanet karışımı hava; bu öfkeli kıta gerçekten onun sevgili doğum yeri mi? Onun Bangladeşi mi? Her gün bu tür canavarların ısırığına maruz kalmaya daha ne kadar tahammül edilecek? Kanla sulanmış kazançlarının payını yolsuz ve hırsız trafik polislerine daha ne kadar verecek? Sokaklarda, dar yollarda, bütün günün kazancını öğrenci ligi, gençlik ligi haydutlarına, zorbalara teslim etmeye daha ne kadar devam edecek?
Yaşlı anne-babalar parasızlık nedeniyle tedavi göremeden ne kadar daha acı çekecek? Kardeşlerin önünde başarısızlık ve utanç dolu yüzler ne kadar daha sürecek? Hayatta kalmanın temel ihtiyaçlarını karşılamak için verilen bu mücadele ne kadar daha devam edecek? Daha ne kadar?
Dürüst ve sade Asif Hossain’in aklında sorular beliriyor. Ama cevap nerede?
Cevap sokaklardan geliyor! Cevap öğrenci ve halk hareketinden geliyor! Cevap birer birer verilen ölümlerden geliyor! Cevap şehitler yürüyüşünden geliyor! Cevap ülke çapında ayrımcılığın yol açtığı anarşiden geliyor.
Bir yanda evde yiyecek yok. Öte yanda sokağa çıkmak yasak. Çıktığında ise ateş açılıyor! Kuş gibi ateş ederek insan öldürüyorlar! Yılan gibi döverek insan öldürüyorlar! Kasap gibi bıçaklayarak insan öldürüyorlar!
Ya evde aç kalarak ölmek zorundasın ya da sokağa çıkıp kurşunlanarak ölmek zorundasın.
Yaşamak için başka bir yol bırakmamışlar halka.
Ülkenin durumu böyleyken; bu alt ve orta sınıf insanların gerçekliği böyleyken, Asif Hossain gibi sıradan bir gündelik işçinin uyanması boş, mantıksız ve hayal dışı değil; aksine zamanın zorunlu talebi; akılcı bir gerçekliktir. Sonunda şehit Asif Hossain kararını verir. Ayrımcılığa karşı öğrenci ve halk hareketine, yani Temmuz Devrimi’ne katılır ve hükümetin düşürülmesi için tek aşamalı talepler mücadelesine katılır.
Nasıl şehit oldu Muhammed Asif? İnsanlığa karşı işlenmiş suçlarla suçlanan, günümüzün en nefret edilen kadın hükümdarı katil Şeyh Hasina, 5 Ağustos’ta öğrenci ve halk hareketinin yoğun baskısı karşısında istifa edip Hindistan’a kaçtı. Ancak kaçmadan önce Bangladeş’te tarihin en nefret edilen barbar toplu katliamını gerçekleştirdi. O katliamların devamında, Sonaimuri karakolunda polis kurşunuyla ağır yaralanan Asif Hossain oldu. Polis, katil Hasina’nın talimatıyla bu ülkenin halkının arzularına karşı yüzlerce insanı katletti; Asif Hossain onlardan biriydi. Asiflerin taze kanı ile biz yeni bir bağımsızlık kazandık. Yeni bağımsız Bangladeş’te Asiflerin kanının kokusunu hissediyoruz. Uzun süre Dhaka Tıp Koleji Hastanesi’nde ölüm acısı içinde kıvranarak 15 Ağustos’ta Asif, dünya bağlılıklarını bırakıp Allah’ın huzuruna kavuştu.
Şehit Asif Hossain’in ailesi nasıl durumda? Ekonomik özgürlük hayaliyle otoriter rejime karşı savaşan Asif’in ailesi şimdi ekonomik yoksulluk içinde yaşam mücadelesi veriyor. Tuz getirmeye tuzları yetmiyor. Acımasız yoksulluk Asif ailesinin peşini bırakmıyor. Sabah oluyor, güneş doğuyor, dünya kendi ritminde ilerliyor ama yoksulluk onların peşini bırakmıyor. Bizim görevimiz Asif ailesinin yanında durmak.
Şehit Hakkında Konuşma
Komşu eczacı Abdul Halim, “Asif’in evi benim eczanemin hemen yanındadır. Kendisi ve babası gündelik işçidir. Asif, Kendurbag pazarında demirci ustası olarak çalışıyordu. Çok iyi bir çocuktu. Herkesle iyi geçinirdi. Kimseye kötü davranmazdı,” dedi.
Yerel birlik 5 numaralı mahalle üyesi ve panel başkanı Foyez Ahmed ise, “Asif çok iyi bir çocuktu. Cenazesine sel bastığı halde çok insan katıldı,” diye belirtti.
Ailevi Mali Durum
Ekonomik olarak oldukça zor durumda. Şehidin babası dekoratör yardımcısı olarak çalışıyor. İki kardeşi çanta fabrikasında işçi olarak çalışarak ailesini geçindiriyor.
Sonuç olarak, aile çok yoksul ve zor durumda olup henüz hiçbir kurum veya organizasyondan yardım almamıştır.
Şehit Muhammed Asif Hossain’e Kısa Bakış
Adı: Muhammed Asif Hossain
Meslek: Gündelik işçi
Doğum Tarihi: 01/02/2001
Yaralanma ve Şehit Olma Tarihi: 5 Ağustos 2024, akşam 7, 15 Ağustos Dhaka Tıp Koleji Hastanesi
Şehit Olduğu Yer: Dhaka Tıp Koleji Hastanesi
Defnedildiği Yer: Noakhali
Mezar GPS Konumu: https://maps.app.goo.gl/3m8iZ28hvwefppVh9
Sürekli Adres: Köy: Mir Alipur, İlçe: Begumganj, İl: Noakhali
Baba: Md. Morshed Alam
Anne: Merhume Ayesha Khatun
Ev ve Ekonomik Durum: Maddi zorluk içinde
Kardeşler Hakkında Bilgi: Kardeşleri işçi
Öneriler-1
1. Konut ihtiyacı var
2. Anne (üvey anne) hasta olduğundan tedavi sağlanması gerekiyor
Öneriler-2
1. Babaya bir iş yeri açılması faydalı olur
2. Ev yapımı için destek verilmesi
3. Küçük kardeşlerin eğitim masraflarının karşılanmasına yardımcı olunabilir. Kardeşlerin işlerinde destek olunabilir.