Md. Jamal Mia

Şehit Jamalmia, 3 Şubat 2006'da Mymensingh ilçesinin Nandail Upazila'sına bağlı Deul Dengra köyünde çok fakir bir ailede doğdu. Şehit Jamalmia, Md. Shahidul Islam ve Mosammat Mina Akhter'in 5 çocuğundan üçüncüsüdür. İki ağabeyi ve iki küçük kız kardeşi vardır. Ebeveynleri, oğlunu bir Kuran Hafızı yapmayı hayal ediyordu. Bu hedefi akıllarında tutarak, küçük yaştan itibaren bir medresede eğitim gördü ve Şehit Jamal da bir Kuran Hafızı oldu. Ancak ailenin maddi sıkıntıları nedeniyle çalışmalarına devam edemedi. Aileye maddi destek sağlamak için Narsingdi'deki Tania Dyeing Company'de çalıştı.
Aile Bilgileri
Bangladeş'teki diğer on fakir aile gibi, Şehit Cemal'in ailesi de maddi sıkıntı içindeydi. Şehit'in fakir babası üç oğlunun ve iki kızının günlük ihtiyaçlarını karşılamak için mücadele etmek zorundaydı. Doğal olarak, çocuklarının okumasını sağlayamadı. Şehit'in ağabeyi Mohammad Rayhan Miah, Janagarur'da bir çiftlik işçisi ve Şehit'in hemen ağabeyi Mohammad Arman da bir işçi. Ebeveynlerinin Şehit Cemal'i bir alim yapma hayali olmasına rağmen, yoksulluk nedeniyle bu da mümkün olmadı.
Amcası şehit hakkında şunları söyledi: "Cemal çok iyi bir çocuktu. Evdeki herkesi sorardı. Babası, annesi, kardeşleri ve kız kardeşleriyle her zaman iletişim halindeydi. Köy halkını çok severdi."
Şehitliğin Arka Planı
Temmuz 2024'te, ayrımcılığa karşı öğrenci-kamu hareketi kızıştığında, Jamal Mian işçiler adına bu harekete dayanışma gösterdi. Onun gibi işçilerin varlığı, adalet ve insanlık için verilen bu mücadeleye yeni bir güç getirdi. 21 Temmuz öğleden sonrası, Şehit Jamal Mian'ın Rasingdi yolundaki işyerine doğru gittiği lanetli bir zamandı. Saat öğlen 12'ydi. Aniden silah sesleri duyuldu ve bununla birlikte hayatının ritmi durdu.
Yolda yatıyordu, vurulmuştu. Kurşun sağ taraftan karnına girmiş ve sol taraftan çıkmıştı. Jamal Miah'ın cansız bedeni yaklaşık 2/3 saat boyunca kanlar içinde yolda yatıyordu. Kimse öne çıkmadı, yanında kimse durmadı. Hayatı kan dökülmesiyle yavaş yavaş kayboluyordu. Sanki hayatı şehrin kalabalık sokaklarında ihmal edilmiş bir hikayeye dönüşmüştü, acısının tek tanığı kanlı yol ve doğanın sessizliğiydi.
Yaklaşık 2-3 saat sonra, akrabalarından biri olay yerine geldi ve onu hızla Narsingdi'deki Sadar Hastanesi'ne götürdü. Hastaneye ulaştıktan sonra fiziksel durumu kötüleşmeye devam etti. Doktorlar, durumunu görünce hayatının tehlikede olduğunu anladılar. Durumunun son derece kritik olması nedeniyle, Dakka Tıp Fakültesi Hastanesi'ne nakledilmesi önerildi.
Dakka Tıp Fakültesi'ndeki yatakta yatan Jamal Miah, hala bir şeyler söyleyebiliyordu. Bu sözlerin hayatının son sözleri olacağını bilmiyordu. Söylediği her söz acı vericiydi, ancak adalet için morali sarsılmazdı. Bir noktada, bu sözlerin akışı durdu. Durumu yavaş yavaş kötüleşti.
Sonunda, yaşam mücadelesi de sona erdi. Acı ve ızdırap içinde, 25 Temmuz sabahı saat 8:50'de ölüme yenik düştü. Onun ölümü sadece bir insanın ölümü değildi; bir kahramanın fedakarlığıydı, bir işçinin mücadele ruhunun ölümsüz bir vasiyetiydi.
Şehit Jamalmia artık hayatta değil, ancak hikayesi sonsuza dek yaşayacak. Kanlı bedeni, mücadelesi, fedakarlığı - bunların hepsi ayrımcılık karşıtı hareketin bir meşalesi olarak yanacak. Bu meşale yeni nesli adalet için mücadele etmeye teşvik edecektir.
Öneriler
1. Şehit ailesine düzenli maaş bağlanması.
2. Şehitin yaşlı babasının tedavisinin sağlanması.
3. Şehitin iki ağabeyine iş sağlanması.
4. Küçük kız kardeşlerinin eğitiminin sorumluluğunu üstlenme.
Şehit Md. Jamalmia'ya Genel Bakış
Adı: Md. Jamalmia
Babası: Md. Shahidul Islam
Yaşı: 60
Mesleği: İşçi
Annesi: Mosammat Minar Akhter
Yaşı: 45
Kardeşleri: Üç erkek ve iki kız kardeşi var, şehit kardeşler arasında üçüncüsü
Yaralanma yeri: Narsingdi
Yaralanma türü: SuikastPolis kurşunu karın bölgesinin sağ tarafından girip sol tarafından çıktı
Saldırıda yaralananlar: Polis ve BGB
Yaralanma tarihi: 21 Temmuz 12 öğlen
Şehitlik tarihi: 25 Temmuz 08:50