Shaheed Safwan Akhtar Sadhya

Şehit Profili
2 Ekim 2009'da, Ağustos Devrimi'nin bir diğer kahramanı olan Safwan Akhtar Sadhya, Jamalpur bölgesinin Şerifpur Birliği'nin Raghunathpur köyü Sabuj Shyamal'da doğdu. Babası Md. Akhtaruzzaman (48) veteriner hekim (Milkvita) ve annesi Khadija bin Zubayd (44) hemşiredir. Savar Cantonment Kamu Okulu ve Koleji'nin Shapla bölümünün 10. sınıfında okuyan Sadhya, büyüdüğünde bir yazılım mühendisi olma hayali kurmuştu. Okulun bilim fuarında her zaman bulunurdu. Sporu, çizim yapmayı ve animasyon yapmayı severdi. Masasının her yerinde Kuran-Hadis ve bilim kitapları vardı. Çeşitli ulusal ve uluslararası konuları bilmek istiyordu. Bayanadhar, ayrımcılık karşıtı harekete en başından itibaren katılan babasından sadece onuncu sınıf öğrencisiydi.
5 Ağustos, tarihin en kötü diktatörü Hasina'nın kaçış günüydü, yani şehit zaferi kutlamak için yeni bağımsız Bangladeş'e gitmişti. Ancak bu zaferin sevincini uzun süre yaşayamadı. Kaçak Hasina'nın açgözlü ordusu hala kazıyordu. Yetenekli oğlu Şehit Safvan, o suikastçı ordunun kurşunlarında sonsuza dek kayboldu.
Şehitliğin arka planı
5 Ağustos 2024, Pazartesi. Sevgili anavatan Bangladeş, en kötü faşizmin mezarından yeniden doğdu. Dost ve yabancı düşmanlar, bağımsız egemen Bangladeş'in kırmızı-yeşil bayrağını tutuyor, bu ülkeyi itaatkar ve köle bir devlete dönüştürmeyi hayal ediyorlardı. Ülkenin bu krizinde, her zaman genç öğrenciler ve kitleler kurtarıcı rolünü oynamaya geldi. Yüzlerce insan, genç ve yaşlı, katil Hasina'nın kana susamışlığını söndürmek için kanlarını döktüler. Sonunda, bu ülkenin kurtuluşu kanla lekelenmiş kaygan yoldan geldi. Gerçekten bağımsız ve egemen Bangladeş doğdu. O gün, öğleden sonra saat bir civarında, şehit Sadhya babasıyla birlikte zafer alayına katılmak üzere yola çıktı. Babası oğluyla birlikte Savar'daki Pakija standına yürüdü. Öğleden sonra saat 4:15'e kadar babasıyla birlikteydi. Bundan sonra Sadhya arkadaşlarıyla birlikte ayrıldı. Belki de zalim Hasina'nın ordusunun bağımsız Bangladeş'te bir daha ateş açmayacağı umuduyla. Babası Akhtaruzzaman, suikastçı polisin saat beş ile beş buçuk arasında Sadhya'yı vücudundan vurduğuna inanıyor. Bir kurşun eline, diğeri göğsüne isabet etti. Sadhiya saat 9'a kadar geri dönmedi; babasını aramak için saat 9:30 civarında Enam Tıp Fakültesi Hastanesi'ne gitti. Sadhiya'nın bedeni orada bir sedyede yatıyordu. Safwan Akhtar Sadhiya olay yerinde öldü. Şehidin yakınlarının tepkisi
Şehidin şehitlik haberini duyduğunda, okulunda, Savar çevresindeki insanlar arasında ve Jamalpur'daki köy evinde bir yas gölgesi vardı. Şehidin annesi, oğlunun ölüm haberiyle tekrar tekrar bayılıyordu. Sanki zaman durmuş gibiydi.
Şehid Safwan Akhtar Sadhiya, "Sadhiya, bana ne yapmak istediğini söyle" dedi. Eskiden sana hiçbir şey yapmak istemediğimi söylerdim, sen benim için her şey oldun. Sadhiya, bana bütün gün amca derdi. Beni bir sebepten veya sebepsiz yere arardın. Beni tutabilseydin, benimle konuşamazdın ve beni arayamazdın, beni arayamazdın, bu yüzden seni defalarca aradım, benim payım, senin payın da. Öfkem ve kibrimle uzun süre kalamazdım. Gelip beni tutsaydın, neden öfkeli ve kibirlisin? Babamı bütün gün evde bulamıyorum. Şimdi eğer öfkeliysen ne yapacağım? Nereye gideceğim? Öfkeliysen senden hoşlanmıyorum.” Sadyara’nın annesi ekledi, “Oğlumla ilgili kaç tane rüya gördüm. Her şey bitti.” Shahid Safwan Akhtar’ın yeni hamile eşi Makhadijabin Tejubayed içten içe ağlayarak, “Babama bugün tiffin’de ne yemek istersin baba? Bugün sana ne yapacağım? diye sorsaydım, Sadhya anne, bugün tiffin yapmadım diye cevap verirdi. Hiçbir şey yapmak zorunda değilsin. Bütün gün çok çalışıyorsun. Ev işi yap, yemek yap. Benim tiffin’imi yapmak için sabahın erken saatlerinde uyanmana gerek yok. Sen dinlen, anne.”
Shaheed Sadhya’nın amcası Md. Tamaluddin, “Sadhya çok yetenekli ve zeki bir çocuktu. Sadece dersler açısından değil, aynı zamanda görünüm açısından da Sadhya eşsizdi. Herkes onu çok severdi. Sadhya’nın büyüdüğünde ülkeyi yöneteceği konusunda birçok hayalimiz vardı. Büyük bir ordu subayı olacaktı, ama bu olmadı. Bölgemizin tüm halkı Sadhya'nın ölümü için yas tutuyor. O kadar çok acı çekiyoruz ki yüzünü düşündüğümüzde o gün pirinç yiyemiyoruz. Sadhya asla selam vermez veya insanlarla konuşmazdı. Her zaman insanları selamlardı. Ülkenin geçici hükümetine tek isteğimiz, Sadiq'i öldürenlerin adalete teslim edilmesidir. Yalnızca yeğenimin cinayeti için adil bir yargılama olursa kalplerimiz huzura kavuşacaktır. Lütfen yeğenim için dua edin; Allah onu cennet sakinlerinden biri yapsın." Şehidin ailesi hakkında özel bilgiler
Şehidin gururlu babası Md. Akhtaruzzaman mesleği itibariyle veteriner hekimdir. Şu anda Bangladeş'in ünlü Milkvita Şirketi'nde çalışmaktadır. Bay Akhtaruzzaman'ın işi nedeniyle maddi durumu oldukça iyidir. Şu anda doktora öğrencisidir. Şehidin annesi Khadija bin Zubayd sosyal hizmet görevlisidir. Şehidin ablası Atiyazaman Tishma (19) ise öğrencidir.
Şehidin kişisel bilgilerine genel bakış
Adı: Safwan Akhtar Sadhya
Babası: Mohammad Akhtaruzzaman (48)
Annesi: Khadija bin Zubayd (44)
Doğum tarihi: 2 Ekim 2009
Daimi adresi: Köy: Raghunathpur, Birlik: Sharifpur, Serampur, Jamalpur Sadar, İlçe: Jamalpur
Mevcut adresi: 108/5 Mamni Properties 2, CRP Road, Savar, Dakka
Yaralanma yeri ve zamanı: Pakija Standı önü, Savar
Şehitlik zamanı ve yeri: 5 Ağustos 2024, 17:00, Enam Tıp Fakültesi Hastanesi, Savar, Dakka
Yaralananlar: Polis memuru
Şehit mezarlığı: Nijgram
1. Şehidin ailesi maddi olarak iyi durumdadır. Şehidin anısını yaşatmak için babası Sayın Md. Akhtaruzzaman, şehidin adına bir tıp merkezi, cami, medrese, abdesthane, okul vb. inşa etme girişiminde bulunmuştur. Bu girişimleri düzgün bir şekilde uygulamak için maddi kaynaklara ihtiyaç vardır. A. Yardıma ihtiyaç var.