Hasan Hossain

Chandpur ilçesi Kochua nahiyesinin Tulatoli köyünden yetenekli bir genç olan Hasan Hossain’in hikayesi.
2006 yılının 3 Ocak günü, Kabir Hossain ve Halima Begum’un evini aydınlatarak dünyaya gelmiştir. Kendi köyünde ilkokul ve ortaöğretimini tamamladıktan sonra Rahimnagar Sheikh Mujibur Rahman Lisans Koleji’ne kaydolmuştur. Okumanın yanı sıra çeşitli ekstra müfredat etkinliklerine de katılmıştır. Hasan, kriket oyununda da oldukça yetenekli ve usta bir oyuncuydu.
Ailenin zor durumu
Şehit Hasan’ın ailesinin ekonomik durumu son derece zorlayıcıdır. Babası Kabir Hossain çiftçilik yapmaktaydı ancak şu anda ayak ameliyatı nedeniyle çalışamaz durumdadır. Bu nedenle ailenin ana gelir kaynağı kapanmıştır. Ailenin sadece kendi arazisi bulunmaktadır. Evin yarı-kalıcı olan yapısı dayısının maddi desteği ile inşa edilmiştir. Hasan, hem eğitimine devam etmek hem de babasının tedavi masraflarını karşılamak için bir dükkanda çalışan olarak çalışıyordu. Böylece elde ettiği gelirle aile biraz rahatlıyordu. Ancak Hasan’ın vefatından sonra bu gelir kaynağı da ortadan kalkmıştır. Şu an aile ciddi bir ekonomik krizle karşı karşıyadır. Bu durumda aileye maddi destek gerekmektedir; kız kardeşin eğitim masrafları, babanın tedavi giderleri ve günlük yaşam giderlerinin karşılanması için yardım şarttır.
“Bu çocuk benim gururum. Onu ülke için verdim.”
Oğlum benim gururumdur
Şehit Hasan Hossain çok iyi kalpli ve sorumluluk sahibi bir gençti. Ailesi ve tanıdıkları onu sakin ve çalışkan bir genç olarak tanımlamaktadır. Ailenin ekonomik sıkıntılarını düşünerek eğitimini sürdürürken aynı zamanda dükkanda çalışıyordu. Şehidin annesi Halima Begum hüzünlü bir sesle şöyle dedi:
“Benim oğlum benim gururumdu. Genç yaşta ailemiz için çok şey yaptı. Onu ülke için kaybettim, bütün hayallerim yıkıldı.”
Babası Kabir Hossain da oğluyla gurur duyduğunu söyledi:
“Bu çocuk benim gururumdur. Onu ülke için verdim. O bizim ailenin umut ve dayanağıydı.”
Hasan Hossain’in bu fedakarlığı ailesi için hem büyük bir kayıp hem de cesaret örneğidir. Sadece köy halkı değil, bugün tüm Bangladeş halkı şehit Hasan Hossain’i saygıyla anmaktadır. Aile bireyleri hemfikir ki Hasan herkesin sevdiği biriydi. Onun ölümü sadece aileyi değil, tüm toplumu derin bir boşluğa sürüklemiştir.
“Maaş dağ gibi olmasa da gökyüzünü hedefliyordu”
Kazancın İle Geçen Hayat
Şehit Hasan Hossain, ailesinin sorumluluğunu üstlenmek için başkent Dakka’ya gelir. Amaç sadece bir iş bulmaktı. Çok geçmeden altın bir fırsat yakaladı. Badda bölgesinde bir kırtasiye dükkanında çalışan olarak işe başladı. Maaşı dağ gibi olmasa da gökyüzünü hedefliyordu. Evde üç kız kardeş, hasta bir baba ve ailenin tüm yükü omuzlarındaydı; Hasan daha fazla çalışmaya başladı. Düzenli olarak günde sekiz saat ve fazladan fazla mesai yapıyordu. Böylece ailenin günlük ihtiyaçları karşılanmaya başladı. Günler böyle geçip gidiyordu. Yavaş yavaş ailenin tek geçim kaynağı ve vatansever bir genç olarak yükseldi Hasan. Birdenbire tüm ülkede öğrenci ve halk, dönemin zorba yönetimi olan katil Hasan Hanım’a karşı protesto programı ilan etti. Bu eyleme katılanlardan biri de şehit cesur genç Hasan Hossain’di.
“Babana iyi bak. Bir hafta içinde para göndereceğim.”
Şehadet Günü ve Gece Yarısı
18 Temmuz 2024’te Dakka’nın Rampura bölgesinde, o zamanki ayrımcılığa karşı öğrenci hareketine katıldı Hasan Hossain. Kanada ve Back Üniversitesi öğrencileri de bu harekette yer aldı. Öğrenci ve halk birlikte Kotapaddhati reformu için barışçıl taleplerini sundu. Hareketi engellemek için bölgedeki katil Hasan Hanım’ın destekçisi olan Awami Gençlik Ligi teröristleri ellerinde çeşitli yerel silahlarla gösteri yapmaya başladılar. Bir süre sonra gizlice öğrencilere karışarak saldırı düzenlediler ve hızla kaçtılar. Çok sayıda öğrenci hastaneye kaldırıldı. Hareketi bastırmak için Hasan ikinci hamlesini yaptı. RAB (Rapid Action Battalion) aracılığıyla bir helikopterden sürekli ateş açıldı. Birden Hasan’ın başına bir kurşun isabet etti. Kanlar içinde yere yığıldı. Olay yerinden hızla kaldırılarak Dakka Tıp Fakültesi Hastanesine götürüldü. Durumu ağır görünce yoğun bakım ünitesine alındı. 19 Temmuz günü Hasan’ın ailesi yoğun bakım ünitesi önünde endişeyle bekledi. Annesi defalarca oğlunun yaralı durumunu görünce çaresizce kıvranıyordu. Durumu gittikçe kötüleşti. Bekleme odasında akraba ve yakınları ağlıyordu. 20 Temmuz 2024, saat 21:20’de bir hemşire koşarak geldi ve sordu: “Hasan’ın yakınları burada mı?” Şehidin annesi ağlayarak cevap verdi: “Ben onun talihsiz anneyim.” Hemşire dedi ki: “Siz dua edin, hastanın durumu iyi değil.” Kısa süre sonra kahraman Hasan Hossain, Yüce Allah’ın huzuruna kavuştu. Ölüm nedeni olarak ikincil beyin hasarı belirtildi. Şehidin ölümü ailesinde derin bir yas bıraktı. Yaralandıktan sonra en son kız kardeşiyle konuşmuştu Hasan. Ona başkentte durumun iyi olmadığını, herhangi bir anda ne olacağını bilemediğini söylemişti. Kendisi için dua edilmesini istemiş ve “Babana iyi bak. Bir hafta içinde para göndereceğim.” demişti.
Özel Yorum
Hasan’ın bu kahramanca fedakarlığı aile ve toplum için büyük bir kayıp olduğu kadar, gelecekteki nesiller için de önemli bir örnek olacaktır.
Bir Şehidin Bilgileri
Adı: Hasan Hossain
Doğum Tarihi: 3 Ocak 2006
Ev: Tulatoli, Kochua, Chandpur
Okul: Rahimnagar Sheikh Mujibur Rahman Lisans Koleji
Spor: Usta kriketçi, yaş: 18
Şehit Olma Olayı: 18 Temmuz 2024, Dakka’nın Badda bölgesinde polis kurşunuyla başına darbe aldı
Ölüm Tarihi: 20 Temmuz 2024, Dakka Tıp Fakültesi’nde hayatını kaybetti
Aile Bireyleri
Baba: Kabir Hossain (Çiftçi, ayak ameliyatı geçirdi)
Anne: Halima Begum
Kardeşler:
Jannatul Firdaus (20 yaşında, evli)
Lima Akhtar (18 yaşında, öğrenci)
Tasfia Akhtar (14 yaşında, öğrenci)
Öneriler
1. Şehidin babasına herhangi bir iş imkanı sağlanması faydalı olur (örneğin bir bakkal dükkanı açılması).
2. Küçük kız kardeşlerin eğitim giderleri için destek sağlanabilir.