Şehit İsmail

Küçük kız kardeşi edebiyat okuyor
Şimdi onlara kim bakacak?
Şehit Bilgileri
İsmail'in köy evi, Kishoreganj, Bhourab Upazila, Jagannathpur'dadır. 2008 yılında başkentin Kamarangi Char bölgesinde doğdu. Babasının adı Jasim (40), annesinin adı Taslima Akhtar'dır (32). Bu genç Türk, ayrımcılığa karşı öğrenci hareketi sırasında faşist polis tarafından şehit edildi. İsmail'in Roşni adında yedi yaşında bir kız kardeşi var. Kardeşleri olan anneleriyle birlikte yaşıyorlardı. Bu cesur savaşçı, çalışırken bir ayakkabı fabrikasında çalışıyordu. Şehit annesi şu anda bir evde temizlikçi olarak çalışıyor. Tek çocuğunu kaybettikten sonra perişan durumda. Sürekli ağlıyor. Sık sık dört çocuğuyla birlikte gidiyor. Nereye giderse gitsin, ölüsüyle karşılaşmıyor. Çaresiz annenin gözyaşları dinmiyor. Ağıtlarıyla yer titriyor, gökyüzü ve rüzgar. Oğlunun hikayesini hatırlayınca ağlamaya başladı. Komşular da ağlamayı bırakıp yaşlı gözlerle geri döndüler. Akrabaları da perişandı. İsmail'in ölümünden sonra annesi Salima ve küçük kız kardeşi Roşni, İsmail'in büyükanne ve büyükbabası ve iki amcasıyla Dhaka Garden'da yaşıyor. Roşni, yerel çiçek okulunun birinci sınıfına kabul edildi.
İsmail Nasıl Şehit Oldu
19 Temmuz 2024'te, ayrımcılık karşıtı öğrenci-kamu hareketine katılan cesur asker İsmail (17), başkentin en işlek şehirlerinden biri olan Muhammedpur'daki 'Allah Kerim' camisi yakınlarında polis ateşiyle şehit edildi. İsmail o sabah evden çıkıp fabrikaya gitti. Tüm maaşını annesine verdi. Annesinin pişirdiği pilavı yedikten sonra tekrar dışarı çıktı. Ayrılırken annesine, "Büyükannemin evine gidiyorum" dedi. Fabrika, Dakka Udyan yakınlarındaki Mohammadpur'da bulunuyordu.
Sonra, İsmail'in annesi evlerde çalıştıktan sonra eve döndü. Oğlunu evde bulamayınca aradı. Birkaç kez aradı ama İsmail cevap vermedi. Taslima Akhtar endişelendi. Evdekileri arayıp oğlunun eve gelip gelmediğini sordu. Komşular, "Kimseyi göremedik" dedi. Ardından, saat 21:00 civarında bir arkadaşı aradı ve İsmail'in polis tarafından vurularak öldürüldüğünü söyledi. Haberi alan amcası Mohammadpur onu aramaya gitti ama cesedini bulamadı. Çevredeki insanlardan çok sayıda yaralının Dakka Tıp Hastanesi'ne kaldırıldığını öğrendi. Oğlunu aramak için deli gibi hastaneye gitti. Daha sonra, saatlerce farklı koğuşları ve bölümleri dolaştıktan sonra, anne sabah 1'de oğlunun cesedini teşhis etti. Şehit İsmail, 20 Temmuz 2024'te otopsinin ardından ikindi namazının ardından Azimpur Mezarlığı'na defnedildi.
Hareketin Kökenleri
Öğrenciler, ülkenin doğuşundan bu yana çeşitli hareketlere öncülük ettiler. Öğrenciler, 1947'den 2024'e kadar her yerde liderlerdi. 24 yaşındaki şehitlerin ve Gazi öğrencilerinin ilk yolculuğu 2015 yılında başladı. Yolculukları, dönemin diktatörü Khuni Hasina'ya karşı KDV karşıtı hareketle başladı. Daha sonra, 2018'de güvenli yol hareketinde de aktif rol aldılar. 15 yaşındaki öğrenciler, 2024'teki kota reformu hareketinde de önemli bir rol oynadılar. Hareketin kökleri, 2 Temmuz'da (2 Temmuz - 5 Ağustos) Dakka Üniversitesi kampüsünden ülke geneline yayıldı. Ülkenin farklı bölgelerindeki öğrenciler, protestolar, insan zincirleri, otoyol ablukaları vb. programları takip ediyor. Ayrımcılık Karşıtı Öğrenci Hareketi Örgütü, Dakka Üniversitesi kampüsünden çeşitli programlar duyurdu. Programlarda mermiler, plastik mermiler, saçmalar, kayıplar, cinayetler, işkenceler yer alıyor. Faşist Hasina liderliğindeki kolluk kuvvetleri, davalar açarak öğrencileri ve halkı taciz etti. Avamlı teröristler, sıradan öğrencilere yerli silah ve tüfeklerle saldırdı. Uzun süren ajitasyon sonucunda, dönemin katil hükümdarı Şeyh Hasina, 5 Ağustos 2024'te sokağa çıkma yasağı ilan etti. Öğrenciler ve halk, sokağa çıkma yasağını ihlal ederek başkentin sokaklarına yerleşti. Ertesi gün, öğleden sonra saat ikide, kana susamış Hasina'nın istifa edip ülkeden kaçtığı haberi medyaya yansıdı. Haberi alan öğrenciler ve halk, Dakka ve ülkenin dört bir yanındaki zaferi kutladı ve şeker dağıttı.
Ailenin Duyguları
Şehit İsmail'in annesi Salima Akhtar, "O gün hastanede polis korkusundan ağlayamadım. Oğlumun cesedini gördükten sonra polis beni sessiz kalmaya zorladı." dedi. Çocuğu boynundan vurdular. Oğlum bu yüzden öldü. Yüzüne bakamadım. Yüreğim parçalanıyordu. Oğlum için çok umutluydum. Çalışıp aileyi geçindirecekti. Yoksulluğumuzu ve sıkıntılarımızı giderecekti. Bunun böyle biteceğini biliyordu. Şimdi kiminle rüya göreceğim? Tüm hayallerim paramparça oldu. Şimdi kiminle yaşayacağım? Kızın yüzüne bakamıyorum. Oğlumun cinayeti için adalet istiyorum. Oğlum 5. sınıfa kadar okudu. Parasızlıktan okuyamadı. Daha sonra Salampur'da bir ayakkabı fabrikasında çalışmaya başladı. Babası ailesine çok kızmıştı. Bunun için hiçbir masraf ödemedi. Oğlu öldürüldükten sonra hastaneye bile gitmedi. O zamandan beri bizimle hiçbir iletişimi olmadı.
İsmail'in büyükannesi Jharna, "İsmail çok iyi bir çocuktu. Polis tarafından böyle vurularak öldürülmesini kabul edemeyiz. Ölüm haberini duyduğumda çok üzüldüm." dedi. Kızımın ailesine İsmail dışında bakacak kimse yok. Küçük kız kardeşi okuyor. Şimdi onlara kim bakacak? Onlara bakacak kimse yok. Torunum vefat ettikten sonra kızımı ve torunumu bu bölgeye getirdim. Tek odalı bir ev kiraladım. Ailem iyi durumda değil, onları nasıl besleyip giydireceğim? İki küçük çocuğum var. Çalışıp aileyi geçindiriyorlar. Doğru düzgün yemek yiyemiyoruz. Şimdi de geldiler.
Mevcut Durum
Şehidin ailesi şu anda başkentin Nebinagar bölgesinde yaşıyor. Aile, zemin katta tek odalı bir ev kiralıyor. Odada bir mutfak var. Bu küçük odanın kirası 3.500 taka. Ne ışık ne de hava var. Ortam nemli. Önemli bir mobilya yok. Evin durumuna bakıldığında, şehidin ailesinin ne kadar zor zamanlar geçirdiği anlaşılıyor. Şehit İsmail'in annesi Salima Akhtar, "Oğlum fabrikada çalıştı ve tüm parayı kazandı." dedi. Evde çalışıyordum ve ailem kazandığımla geçiniyordu. Hükümet yanımızda olsaydı, kızımla biraz daha iyi yaşayabilirdim. Oğlumu öldürenler için adalet istiyorum. Oğlum ülke için canını verdi. Ona şehitlik unvanı verilmeli. Oğlumun cinayetiyle ilgili olarak Mohammadpur polis karakolunda 15 kişiye dava açtım. Kaç kişinin kimler adına yargılandığını öğrenmek istiyordum. "Başka neyim var?" dedi. Ben de dosyaları çıkarmak istemiyorum. Onları görünce göğsüm çok ağrıyor. Bu yüzden Taslima Akhtar gözyaşlarına boğuldu. Rashni annesine sarıldı. Öneriler
1. Şehit ailesine aylık destek sağlayın
2. Şehidin tek kız kardeşinin okumasına yardımcı olmak için desteğe ihtiyaç var
3. Şehidin annesine iş sağlayın
4. Aylık veya tek seferlik iş birliği mümkün değildir
Şehitler hakkında genel bilgi
Adı: Md. Ismail
Doğum: 2008, Yaş: 17
Meslek: Ayakkabı fabrikası işçisi
Daimi adresi: Köy: Jagannathpur, Upazila: Bhourab, İlçe: Kishoreganj
Mevcut adresi: Köy: Nabinagar, Dakka
Baba: Md. Jasim, Meslek: Gezgin, Yaş: 40
Anne: Taslima Akhter, Yaş: 32, Meslek: Ev Hizmetçisi
Kız kardeş: Moosa: Rashni Akhter, Yaş: 07, Meslek: Öğrenci, Sınıf: Birinci
Mal varlığı: Ata toprağı
Yaralanma tarihi: 19 Temmuz 2024, yaklaşık 15:00
Olay yeri: Muhammedpur, Allah Kerim Camii bitişiği, Dakka
Saldırgan: Avami Birliği polis gücüne destek verdi
Newa Hastanesi tarafından sağlanan tıbbi hizmetler: Dakka Tıp Fakültesi Hastanesi-DMCH
Şehitlik tarihi ve yeri: 19 Temmuz 2024, Dakka Tıp Fakültesi Hastanesi-DMCH
Cenaze teslim tarihi: 19 Temmuz 2024 (Polis cesedi saklamak istedi)
Şehit mezarının yeri: Azimpur Mezarlığı, Dakka